Vive la France!

30-6-2010

Over een wereldreis, kinderen en muziek (27-06-2010)

 

We zijn onderweg van Engeland naar Frankrijk. Vanmorgen om half 7 zijn we vertrokken en we hebben een lange tocht voor de boeg. Het is mistig op zee en dat geeft altijd een speciaal sfeertje aan boord. Maren zit, nog in pyama, in de kuip. Ze luistert geconcentreerd naar de filmmuziek van `Out of Africa`. Prachtige muziek die ons, maar blijkbaar ook háár raakt. Nog in gedachten kruipt ze tegen me aan en zegt: “Mem? Ik mis mijn vriendjes een beetje…” Ik geef haar een hele dikke knuffel, we praten er even over en dan is het wat Maren betreft meteen al weer ‘klaar’. Ikzelf blijf er natuurlijk nog een beetje mee rondlopen – maar probeer dat vooral niet te laten merken.

 

Niet veel later galmt er muziek van Guus Meeuwis door de kuip. Hij bezingt een ‘wereldmeid’ en hoe ‘verdomd gelukkig’ hij daarvan wordt. De muziek trekt weer de aandacht van Maren en ze vindt het blijkbaar zó leuk, dat ze het wel vier keer achter elkaar wil horen. Dan zegt ze, helemaal blij en ápetrots op haarzelf: “Mem? Ik ben toch óók een wereldmeid, als ik op wereldreis ben?

Make my day. Wát een wereldmeid…
________________________________________________________________________

 

Vive la France!

De tocht naar Frankrijk was prachtig, wel alles op de motor maar het ging schitterend. De Seaquest liep prachtig over de eerste oceaandeining heen. Het hele traject was zonder obstakels, op een paar vervelende vissers na, `s ochtends in de potdichte mist. Daarna was het puur genieten, terwijl de Jan van Genten ons om de oren vlogen.

 

Trébeurden, onze eerste haven in Frankrijk, was een aardig plaatsje. De kinderen hebben hier hun eerste echte stranddag tijdens onze reis beleefd. Op advies van Wim en Margriet Schut van de Elektra hebben we er een prachtige wandeling gemaakt: schitterende rotspartijen en eilandengroepjes bij ondergaande zon.

 

Dinsdag 29 juni zetten we samen met de Elektra koers naar L’Aber Wrac’h. Deze tocht had niks te maken met Vive la france! Wat een rampentocht: motorpech, nare hoge rotgolven en de kinderen flink zeeziek. Het motoralarm begon te piepen toen we een klein uurtje onderweg waren. Nou piept er aan boord nogal eens wat: een waypoint alarm, een autopilot die de weg kwijt is, een batterij die leeg dreigt te raken, de koffie die klaar is (of de vaatwasser), een sms-je, we worden gebeld, de marifoon of de kinderen die dokter bibber spelen, etc. Werkelijk álles piept hier! Voordat we het piepje konden plaatsen waren we dan ook een uur verder. Uiteindelijk bleek het een elektrische storing van de motor te zijn. Dit konden we zelf niet oplossen. Nadat we de experts in Nederland en van de Elektra hadden geraadpleegd, zijn we onder luid gepiep doorgevaren. Al kotsend en klotsend kwamen we na vijf lange uren in L’Aber Wrac’h aan. Hier was niet veel te beleven. Het hoogtepunt was de borrel aan boord van de Elektra. Met Wim en Margriet was het erg gezellig en ze hielpen ons aan gehaktballen en goede, vooral technische, raad.

 

We kwamen er al snel achter dat onze motor een Volvo expert nodig heeft. Laat er in Brest nou net een Volvo-dealer zitten, slechts 12 mijl omvaren! In plaats van Cameret Sur Mer zetten we de volgende dag daarom koers naar Brest. Huib Jan z`n Frans is ‘perfect’, dus het telefoongesprek met de Volvo-expert ging voortreffelijk: “Bonjour ici le captain de Seaquest de Pays-Bas. Le moteur dans mon Hallberg Rassy c`est pas d’accord. Il y a un problème avec le dynamo et le moteur c’est pas dans la ligne.” De monteur begreep er geen snars maar we hadden een afspraak in Brest. Onderweg hadden we ook onze twijfels gekregen over de stand van de motor t.o.v. de schroefas, na opmerkingen van diverse experts, die Huib Jan vol trots de machine kamer liet zien. Dus dat ook maar even op de rit.

 

De tocht naar Brest was weer prachtig langs de ruige Franse kust. Mooi rustig water door het Chenal du Four en: we hebben de eerste dolfijnen gespot! De overgang van het Engelse kanaal naar de Golf van Biskaye was weer een mijlpaal voor de Seaquest en haar crew.

 

Donderdag 1 juli om 9.15 uur zou er een monteur aan boord moeten komen. We wachten vol spanning af...

 

verhaal gemist? kijk in het logboek!

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!