Uiteindelijk tóch naar Engeland

20-6-2010

Oostende is beslist geen straf om 5 dagen verwaaid te liggen. De omstandigheden waren bar en boos: In een haven aan lagerwal en een continue zandstorm vanaf het strand... maar het bourgondische leven was er goed.

 

We dachten dat we na Scheveningen geen bekenden meer zouden tegenkomen maar niets was minder waar want in Oostende lag de Sofia van Jan en Alie Faber. Een ideaal gezelschap; Jan was de wandelende vraagbaak want hij heeft veel ervaring in dit gebied tot aan Biskaye. En Maren heeft er een geweldige nieuwe oma bij: Oma Alie. Het was bovendien supergezellig, mede dankzij de bemanning van de Blue Peter, Roel en Jannie. Ook daar lag weer een link want HJ blijkt hun dochter goed te kennen van vroeger. It's a small world!

 

De havenjan van Oostende, Robert, heeft wel iets met wereldzeilers dus hij paste goed op ons. Aan lager wal konden we rustig de hele haven afsluiten met twee lijnen dwarsover - hij vond dat geen probleem: "Een fatsoenlijk mens gaat toch niet varen met dit weer", aldus Robert. Ondertussen vermaakten wij ons met een dagje Plopsaland voor de kinderen en met een dagelijks happy hour aan boord van één van de metgezellen.

 

Na 5 dagen zagen we eindelijk een weatherwindow en het was nu of nooit: op vrijdagmorgen op naar Dover. (Frankrijk bleek op dit moment toch niet zo'n goede keuze i.v.m. het weer.) Onderweg gíng het eigenlijk zo mooi dat  we samen met de Sofia en de Blue Peter besloten om door te zeilen naar Eastbourne. Achteraf gezien een goede keuze want de achterblijvers liggen nog steeds in Oostende met Noordwest 7 in hun nek.

 

Zondagochtend zijn we weer doorgevaren naar Brighton met een windje 4. Mooi bezeild en puur genieten. Leuk om te vermelden dat we toch wat sneller waren dan Jan en Alie met de Sofia :-)

 

Maren is helemaal gek van het voetballen, we volgen alle Nederlandse wedstrijden daarom op de voet. Roel en Jannie hebben een schotel, dus de Blue Peter is de voetbalboot geworden. Gelukkig voor Maren varen ze nog een poosje met ons mee.

 

Wij zijn erg onder de indruk van het feit dat onze meiden zo zeewaardig zijn. Ze gedragen zich kranig op volle zee en zelfs Linde waggelt vrolijk door het slingerende schip. Maren heeft inmiddels de tandenfee op bezoek gehad want ze heeft haar eerste tandje gewisseld. Dat was natuurlijk groot nieuws, dat meteen aan Joséphine, haar vriendinnetje in Leeuwarden, geskyped moest worden.

 

Morgen zetten we koers richting Cowes, het mekka van de Engelse watersport. Daarom nu de broodbakmachine aan en lekker onder de wol.

 

 

 

 

 

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!