Portugal en Back to school

28-8-2010


Eindelijk! Het heeft even geduurd voordat we weer wat konden schrijven, maar wat wil je met zoveel vertier…

Portosín heeft een prima haven bij een dorpje waar normaal gesproken niet veel te beleven is. Toen wij er waren was er echter veel actie door diverse bosbranden in de omgeving. Hoe triest het voor de betrokkenen ook is, voor ons gaf het veel spektakel door de blushelikopters en blusvliegtuigen die af en aan vlogen; helikopters met grote waterzakken en vliegtuigen die water schepten in de baai, direct voor onze neuzen. Anderzijds was het beangstigend om te zien hoe snel en klein vuurtje een grote bosbrand kan worden. De luiken moesten snel dicht op de Seaquest, om verkoolde takjes en blaadjes buiten te houden.

Santiago de Compostella ligt niet ver van Portosín. Er zijn mensen die er een hele lange bedevaart voor maken dus wilden we dit niet missen. Wij besloten echter met de bus te gaan in plaats van te voet. Vroeger was zelfs één uur in de bus voor Huib Jan een hele opgave maar het gezelschap van Coos, Martine, Tico en Sil van de SeaMotions maakte deze keer veel goed. En het lot van een wereldzeiler is nou eenmaal dat ‘ie geen auto meer heeft. De busrit werd beloond: Santiago is een prachtige plaats met een nóg mooiere kathedraal. En de bedevaartgangers met hun wandelstokken en Sint Jakobsschelpen waren een attractie op zich. Wel haakten we af bij de heilige Jacobus: zes uren in een rij staan om de schouder van deze heilige aan te raken vonden we toch iets te veel van het goede. We belandden daarom al snel op een terras. Het werd een gezellige dag met een leuke afsluiting ter gelegenheid van Tico`s 11e verjaardag: een etentje in Noia. Na afloop bestelden we een taxi naar Portosín maar dat viel tegen: “Non senor, niente taxis. Manana!” Daar zaten we dan met 4 kinderen die moe waren… Na een Spaans-Engelse smeekbede bracht de padre van het restaurant, een oude man die plotseling vanachter de coulissen tevoorschijn kwam, ons naar een taxistandplaats. Daar was een taxichauffeur en even later ook een taxi. Gelukkig! Maar niet plaats genoeg voor acht personen. Er mochten er maar vier in, dus twee moeders met vier kinderen is totaal… uhhh… vier? Coos en Huib Jan bleven achter in Noia om op een andere taxi te wachten. Dat duurt meestal even in Espana dus plan B uit de kast: ze plukten de eerste de beste auto van de straat en boden 10 Euro voor een lift naar Portosín. Twee minuten na de dames arriveerden ook zij in Portosín, in een spiksplinternieuwe Yang Yong met een chauffeur met een spiksplinternieuw rijbewijs, met gevaar voor eigen leven.

Op 16 augustus zeilden we naar de eilandengroep Islas Cies. Volgens Google behoren de stranden hier tot de top 10 van mooiste stranden in de wereld. Daar waren we het roerend mee eens – tót we onze tenen in het water staken: KOUD! Voor de Carieb moeten we toch echt nog even verder varen. Samen met o.a. de SeaMotions lagen we bijna een week lang in een prachtige baai op 100 meter van het strand. In deze week wisselden zon en mist elkaar voortdurend af. Samen met de vogelgeluiden die bij een vogeleiland horen konden we niet anders dan relaxen. Voor vertier zorgden we door te wandelen, klussen, spelen, zwemmen en barbecueën op het strand. Dit laatste liep anders dan gepland door een mistige zandstorm die plotseling de kop opstak. Met de handdoeken over de barbecue moesten we het vuur aanwakkeren. We waren allemaal tot op het bot verkleumd maar de (door Coos) zelfgevangen makrelen waren heerlijk en we hadden pret voor 10. Op zondag 22 augustus gingen we na een heerlijke week ankerop richting Baiona; tijd om onze voorraden weer aan te vullen.

In Baiona had Maren op maandag 23 augustus om 9 uur haar eerste schooldag op het Seaquest College. ‘Juf mem’ had alles perfect voorbereid en de salon werd omgetoverd tot klaslokaal. Vanaf nu zal het ritme aan boord drastisch veranderen en er zal meer structuur in onze dagen en weken komen. Dat is wel even wennen maar we waren er ook wel ‘aan toe’. En we hebben lotgenoten want ook op de SeaMotions en de Moonrise is school weer begonnen. Jannet en Martine wisselen hun ervaringen regelmatig uit en er ontstaan zelfs plannen om bepaalde vakken te combineren, met twee kinderen in één klas.

Op 24 augustus vertrokken we naar Viana de Castelo. Bijna ongemerkt gingen we de grens over naar Portugal; dit was maar een kort tochtje, in tegenstelling tot de lange oversteken die we maakten naar Engeland, Frankrijk en Spanje. Viana de Castelo was een leuk plaatsje waar we gezellig hebben gegeten met Coos en Martine en de kinderen. Een ‘plasongelukje’ van Linde zorgde nog voor de nodige commotie, omdat Huib Jan de Fanta op de vloer verwarde met de urine van Linde. Huib Jan legde de serveerster uit dat ze de plas op de vloer beter niet met het aanrechtdoekje kon opruimen. Toen Jannet vertelde dat er alleen maar Fanta op de grond lag hebben we smakelijk gelachen.

Op 25 augustus gingen we op naar Póvoa de Varzim, in de buurt van Porto. Vol goede moed vertrokken we want er leek een beetje wind te staan. Zeilen! We doken in de punt om de genaker op te zetten. Dat was even wat werk maar na een half uurtje zwoegen stond het zeil eindelijk… maar de wind was weg. We hebben van alles geprobeerd maar uiteindelijk motorden maar weer verder. Dat gaf ons overigens wel wat tijd om andere dingen te doen. Huib Jan had van zijn oom Lieuwe allerlei tips gekregen om de grootste vissen aan de haak te slaan. Vol enthousiasme ging hij op het achterdek zitten, gewapend met de viskoffer. Alles haalde hij uit de kast maar helaas, de vissen bleven lekker zwemmen. Een schrale troost: de SeaMotions ving ook niets. Want we willen toch niet onderdoen voor andere hobbyvissers. Het lot van een wereldreiziger?

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!