Once upon a time… (round the west)

10-9-2010


Sines is typisch zo’n plaats waar vandaag de dag niet zo veel te beleven valt maar waar je het verleden wel overal ‘voelt’. Het is ook de geboorteplaats van Vasco da Gama, die rond 1500 als eerste over de zee van Europa naar India voer, en daar wordt natuurlijk de nodige aandacht aan besteed. Door de eeuwen heen is hier veel gebeurd maar dat is eigenlijk vanzelfsprekend op zo’n strategisch punt. In het fort met museum komen we het nodige te weten over de geschiedenis van dit stukje Portugal en over de bloeiende handel met de rest van de wereld: weer een schoolles die ons op een presenteerblaadje wordt aangereikt. Op het strand van Sines vinden we vertier door te zwemmen, spelen, borrelen én barbecueën met de bemanning van de SeaMotions en de Moonrise.

Zondag 4 september gaan we ankerop richting de Algarve. We krijgen een prachtige tocht op de genaker cadeau en: dolfijnen! Hoewel we er inmiddels al veel hebben gezien, blijft zo’n ontmoeting op zee bijzonder en we worden er iedere keer weer blij van. Aan het einde van de middag ronden we Kaap St Vincent, de meest zuidwestelijke punt van het vasteland van Europa. De 24 meter hoge en 150 jaar oude vuurtoren op de kaap is één van de belangrijkste bakens langs de Atlantische kust.

Daarna racet de Seaquest richting haar ankerplaats bij Sagres, met toenemende windsnelheden tot maar liefst 34 knopen. Zo nu en dan varen we met een snelheid van 11 knopen door het water, het lijkt wel een speedboot! Ondertussen doemen de rode steile rotsen voor ons op, die zo kenmerkend zijn voor de Algarve. En in het avondlicht wordt dat mooie rood nóg mooier. ’s Nachts worden we wakker geschud uit deze droom: de zee is zo hobbelig, dat we bijna onze bedden uitrollen en we doen geen oog dicht.

De volgende ochtend gaan we daarom zo snel mogelijk ankerop. Dat betekent echter wel dat school onderweg plaatsvindt, d.w.z. met de nodige bijgeluiden die Maren afleiden én scheef in de schoolbanken. Niet de ideale schoolsituatie maar we krijgen het voor elkaar en we worden beloond: bij Ponta de Piedade gooien we ons anker even uit, om vervolgens in het bijbootje te genieten van een prachtige omgeving: mooie rotsformaties rijzen tot 20 meter op uit zee, met grotten, poorten en inhammen waar we doorheen kunnen varen. De rotsen hebben allerlei vormen en met een beetje fantasie kun je er figuren in herkennen zoals een indiaan, een damesschoen en een olifant. Allemaal gemaakt door moeder natuur. Wow! Een mini-strandje tussen de rotsen maakt het feest compleet: blauwe oceaan, stralende zon, schitterende rotsen, warm zwemwater én gezelschap van de SeaMotions en de Moonrise. Wat wil een mens nog meer?

Aan het einde van de middag varen we een klein stukje door naar Lagos, waar we ons anker uitgooien voor een paar dagen. Een bijzondere plaats voor ons, omdat hier twee jaar geleden onze doldwaze plannen voor een wereldreis zijn begonnen. Dinsdag, woensdag en donderdag is het school-, klus-, baal-(ja, hebben wij ook wel eens…), was- en boodschappendag in Lagos. Want ook tijdens een wereldreis gaat dit soort dingen gewoon door. Maar dan wel op een relaxte manier: ’s Middags bijvoorbeeld nog even lekker zwemmen en ’s avonds genieten op een terrasje samen met de crew van de SeaMotions. Linde gaat met oma op stap als Maren school heeft en ze geniet van deze volledige aandacht. Maar ja, iedere dag in de draaimolen en ook nog een ijsje erbij, dát is pas verwennerij.

Donderdagochtend worden we gestoord tijdens het ontbijt: opeens horen we een doffe dreun door het hele schip. Dat geluid kennen we. We liggen aan de grond. We gaan snel aan dek om polshoogte te nemen. Het strand is nu wel héél dichtbij. Wat blijkt? Het is extreem laag water en de wind is gedraaid, met als gevolg dat het water onder de kiel ‘op’ is. De hele baai schiet óf in de stress óf komt uit nieuwsgierigheid kijken. Het water staat al 20 cm onder de waterlijn. Iedereen komt met goedbedoelde adviezen maar wij hebben al een plan en gaan eerst maar even koffiedrinken met de boys van de andere schepen. Na wat improvisatie, zoals het een wereldzeiler betaamd, ankeren we een uurtje later gelukkig weer in ruim water.

’s Middags zeilen we in een uurtje naar Portimão, als tussenstop, want morgen varen we samen met de SeaMotions naar Tavira. In die omgeving schijnt het óók prachtig te zijn en we hebben besloten er een auto te huren en rond te gaan toeren. Kortom, we vinden het hier heerlijk en we willen nog graag een paar weken in de Algarve blijven rondzwerven om te genieten van natuur, cultuur, vriendelijke mensen, heerlijke stranden en gezelligheid.

 

p.s. Nog steeds geen vis aan de haak...

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!