Eén grote familie

16-10-2011

Ons vertrek van Bonaire stellen we steeds weer een dag uit; we kunnen maar moeilijk loskomen van dit mooie eiland. Er wordt bovendien van alle kanten flink gelobbyd om ons langer op Bonaire te laten blijven. De vriezer bepaalt uiteindelijk wat we doen want die houdt er wéér mee op. We hebben helaas iets te vroeg gejuicht… Erg frustererend en zéér sfeerbepalend aan boord. Nu blijkt dat de compressor moet worden vervangen; een flinke strop en het betekent dat we ons vertrek moeten uitstellen want een compressor ligt hier niet 1-2-3 op de plank. De bedompte sfeer wordt dinsdag gelukkig doorbroken door bezoek van een groep dolfijnen pal naast de Seaquest. Wauw! Dat vrolijkt weer een beetje op en het relativeert de ‘problemen’ met de vriezer.

We nemen een paar keer afscheid van Martin, Chantal, Mees en Ciske; na ieder afscheid blijven we tóch weer een dag langer en dus kunnen de kinderen tóch nog een keer spelen. Allemaal bonus. Als blijkt dat de compressor niet binnen een paar dagen kan worden geleverd, besluiten we uiteindelijk toch onverrichter zake naar Curaçao te gaan. De compressor laten we daar vervangen.

Voor de laatste keer zwemmen we met Gerard, Adriënne en hun gast Marit in het donker onder de sterrenhemel van Bonaire en donderdagmorgen nemen we nog een laatste duik in het helderblauwe water naast de Seaquest. We zien op de valreep een schildpad naast de boot zwemmen, die heel rustig blijft zitten waar hij zit, alsof het zo moet zijn! We laten dit moment nog even goed tot ons doordringen.

Bij het wegvaren zwaaien we de Blue Fin uitbundig uit, in de gelukkige wetenschap dat we elkaar een dag later weer zullen zien op Curaçao. Met stille trom vertrekken is ook niks ;-). Op naar Curaçao! Normaal gesproken is deze tocht ruim bezeild maar niets is deze keer minder waar. Door een angstaanjagende regenbui, die wonderbaarlijk genoeg om ons heen draait, komt de wind uit tegengestelde richting. We moeten het met ons ijzeren zeil doen. Gelukkig is de zee spiegelglad en zo brommen we heel rustig in vijf uurtjes naar de overkant. Later horen we dat het zowel op Bonaire als op Curaçao enorm en vooral ook lang heeft geregend. En wij hebben geen enkel spatje gevoeld!

Op Curaçao is het meteen weer gezelligheid troef. We hebben met Menno en Dietrix afgesproken de laatste avond van hun vakantie op Curaçao samen te vieren. Het wordt een gezellige avond die we niet snel zullen vergeten. Vooral de laatste borrel in de stad is Menno nog tot in de lucht bijgebleven ;-). Vrijdag zijn Gerard, Adriënne en Marit al weer op Curaçao. Zij logeren een weekendje bij Elvis en Linda en met z’n allen gaan we o.a. een hapje eten en een dagje naar het strand. Het is één grote familie, zo lijkt het.

Alsof dat nog niet genoeg is, komen Ramon, Els, Jasmijn en Josefien zaterdag aan op Hato Airport. Zij komen de herfstvakantie bij ons doorbrengen. Na een lunch met een nóg grotere familie op zondag, nemen we uiteindelijk écht afscheid van ‘pake’ Gerard, ‘muoike’ Adriënne en Marit. Wat hebben we elkaar intens leren kennen in de afgelopen maanden en wat was het gezellig! Gelukkig blijft de rest van de ‘familie’ nog even dicht bij ons op Curaçao.

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!