Sint Maarten en Anguilla

20-2-2011

Grand Case is een baaitje aan de noordzijde van Sint Maarten, met een fraai dorpje dat gebouwd is langs een prachtig lang zandstrand. Hier hebben we het wel naar de zin, met schildpadden die zwemmen rond de boot en een prachtige snorkelplek op letterlijk een steenworp afstand. Tijdens het snorkelen worden we omringd door een school tropische visjes. Ze blijven ons maar volgen en lijken totaal niet bang te zijn voor ons grote ‘mens-vissen’. Het is bijzonder om ons zo één te voelen met de onderwaterwereld.

Voordat we maandag ankerop gaan, krijgen Maren, Huib Jan en pake een rondleiding op de ‘Tres Hombres’, een klassiek schip dat is gebouwd in Nederland en dat wordt gerund door leerlingen. Er is geen enkele vorm van luxe aan boord, dus geen motor, geen elektriciteit en geen moderne apparatuur. Dat is wel even andere koek! Maren vindt het ‘piratenschip’ fantastisch en het spreekt inderdaad tot de verbeelding van jong én oud.

’s Middags gaan we naar Anguilla, dat slechts 10 mijl varen is, dus het doel is vanaf vertrek al in zicht. Anguilla is opvallend vlak, in tegenstelling tot Sint maarten, en dat terwijl het zo dichtbij is. Ons anker gooien we uit in Road Bay, één van de (slechts) twee baaien op Anguilla, waar ankeren ’s nachts is toegestaan. Dinsdag varen we even heen en weer naar Sandy Island, tegenover de baai. De naam zegt genoeg en we kunnen er mooi snorkelen tussen het koraal en de vissen. Ook heit en mem krijgen hun eerste snorkelles van Huib Jan. Oef! Dat is even wennen… maar heit doorstaat de eerste klas en mag naar groep 2. Mem gooit de handdoek in de ring en mag de eerste klas nog een keertje overdoen. Overigens plannen we de les dan wel met minder golven.

Woensdag gaan we op tournee in een huurauto. We zien prachtige zandstranden, karakteristieke huisjes en ‘salt ponds’ met veel bijzondere vogelsoorten. Anguilla wordt ook wel het eiland van de jetset genoemd en de mooie villa’s en luxe hotels getuigen daarvan. We belanden ‘toevallig’ in een 5-sterren hotel, waar we hartelijk worden verwelkomd en worden uitgenodigd voor een high tea die er net wordt geserveerd. Wat een gastvrijheid! We krijgen een prachtig uitzicht over de azuurblauwe zee en een mooie zonsondergang op de koop toe.

’s Avonds gaan we eten in een restaurantje op het strand met uitzicht op… de Seaquest. We eten, lachen en dansen op de live steelband muziek. Heit en mem vinden het heel bijzonder om bij deze heerlijke temperaturen ’s avonds buiten te kunnen eten, met de voetjes in het zand. Na vele maanden zomer realiseren wij ons soms niet meer hoe uniek dat is.

Donderdag genieten we nog een dagje van het mooie blauwe water in de baai en de schildpadden (we krijgen er geen genoeg van!) rond de boot. Maren gaat voor het eerst in haar leven de mast in om een losgeschoten touwtje door een katrolletje in de eerste zaling te halen. Ze is heel stoer (Jannet wat minder…) en terecht ápetrots als ze het voor elkaar heeft gekregen en weer veilig beneden is.

Er volgt een onrustig nachtje. Hoewel we de vorige nachten heerlijk rustig hebben gelegen, staat er nu plotseling een enorme deining in de baai, die alle crew wakker houdt. Nog voor het ontbijt gaan we daarom ankerop richting St. Barth. We maken een tussenstop in Anse Marcel, op Sint Maarten. Daar gaan we voor alle zekerheid maar een nachtje in de marina liggen, om ons slaaptekort in te halen. Overigens ligt Anse Marcel in een prachtige natuurlijke baai, verscholen tussen mangrove, cactussen en ander groen. We borrelen in ‘bar de kuip’ met Willem en Martine van de Flying Swan, met tropische vogel- en krekelgeluiden op de achtergrond. Wat hebben we het toch slecht…

 

(foto's volgen z.s.m.!)

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!