St. Maarten, Anguilla en St. Barth

13-3-2011

Deze week begeven we ons op bekend terrein – maar wel met andere bemanning: Ruurd en Carina schepen vrijdag 4 maart in op de Seaquest en zij varen twee weken met ons mee. Onze voorbereidingen liegen er weer niet om: boot schoonmaken, poetsen, wassen en: boodschappen doen. De logistiek loopt bij het laatste niet helemaal geolied: de bagage van twee mensen voor twee weken in de kofferbak is nog tot daar aan toe. Maar als daar ook nog boodschappen voor twee weken bij moeten, plus zes personen in de auto, dan wordt het toch wel een beetje krapjes. Op het parkeerterrein van de supermarkt maken we onze ‘carriers’ duidelijk dat het niet past. Ze beginnen hartelijk te lachen en vragen ons even te wachten. Vijf minuten later komt er veel lawaai aan, omgeven door rookwolken. Er stopt een aftands achtcilinder busje met ‘a friend of the boys’. Hij brengt onze boodschappen keurig naar Simpson Bay en ‘the problem is solved’ voor een fooi.

Zaterdag verruilen we Simpson Bay voor Marigot, op het Franse deel van St. Maarten. Tijdens de tocht er naar toe is er veel te zien want de Heineken St. Maarten regatta is in volle gang, ‘serious fun’ volgens de geleerden. De gekleurde zeiltjes op het water en het gevecht met de wind c.q. geen wind zorgen voor veel spektakel. In Marigot gaan we in de haven liggen naast de Flying Swan. Het serieuze gedeelte van de dag hebben we gehad, nu is het tijd voor ‘fun’. Deze keer betekent dat feest voor de mannen. Zondagmorgen is bij hun de feestvreugde ver te zoeken. De rest treft het want het is carnaval in Marigot. Dat is swingen en genieten in Caribische sferen. Jong en oud, dik en dun dost zich uit in de meest kleurrijke en uitbundige kleding en dat levert fraaie plaatjes op, terwijl de mannen hun roes uitslapen.

Maandagmorgen, onder schooltijd, slaan de mannen (inmiddels weer opgedroogd) aan het klussen op de steiger. Ze zagen en timmeren een bureautafel voor Maren in elkaar in de brandende zon. Na gedane arbeid varen we naar Tintemarre, een onbewoond eilandje ten noordoosten van St. Maarten. Het wordt een tochtje tussen de visboeitjes door en daar worden we altijd een beetje nerveus van, na onze ervaring hiermee in Portugal. Als we eenmaal voor anker liggen, staat de buurman druk te gebaren naar de achterkant van onze boot. Wat blijkt? We hebben twee visboeitjes én een hele lange lijn meegesleept. Oeps! Foutje… Gelukkig trekken we de staart zo los en loopt het weer met een sisser af.

Bij Tintemarre vermaken we ons een dag lang prima: we snorkelen tussen de roggen en Maren zwemt oog in oog met een grote barracuda. Ze schrikt zich echter een hoedje als hij zijn bek opent en haar zijn tanden laat zien. Nog trillend van de schrik staat ze in ‘no time’ weer aan boord. Ondertussen schommelt de Seaquest behoorlijk heen en weer op de deining van de zee. Wijzelf zijn hier inmiddels wel aan gewend maar de evenwichtsorganen van Ruurd en Carina draaien overuren. Het kluswerk wordt dinsdag dan ook voortgezet met vaste grond onder de voeten: de bureautafel wordt gelakt op het strand, onder de wuivende palmen en met uitzicht op een azuurblauwe zee. Klussen op z’n Caribisch? Zwaar werk...

Aan het einde van de dag varen we door naar Grand Case, wederom op St. Maarten. We beleven daar ’s avonds ‘le mardi de Grand Case’: het hele dorpje is autovrij gemaakt en overal is muziek, eten, kraampjes en gezelligheid. Zowel locals als toeristen komen genieten van een soort mengeling van een preuvenement, braderie en carnaval, gezelligheid troef!

We weten van de vorige keer dat we in Grand case mooi kunnen snorkelen. Dat willen we Ruurd en Carina natuurlijk niet onthouden. Bepakt en bezakt met snorkeluitrusting gaan we daarom met de bijboot naar de snorkelrots en in een zucht liggen Ruurd en Carina in de oceaan. Onder deskundige begeleiding van Maren snorkelen onze gasten er op los. Na een half uurtje komen ze uitgeput weer bij de boot aan. Carina is redelijk snel weer aan boord maar Ruurd -120 kg schoon aan de haak- komt met geen mogelijkheid terug in de dinghy. Steeds als hij er bijna is, blijft hij haken achter zijn eigen skippybal en glijdt hij linea recta terug in de oceaan. Wij liggen natuurlijk driedubbel van het lachen en vanaf nu draagt Ruurd de naam ‘Ruud de Walrus’.

Na het snorkelavontuur gaan we woensdagmiddag ankerop naar Road Bay bij Anguilla. Net voor donker gooien we ons anker uit, om te gaan cobben (barbecueën) in de kuip bij maanlicht. Donderdag verkennen we de baai verder, met onder andere een Italiaanse lunch op het strand en happy hour bij Elvis. Maren en Linde hebben dikke pret met een paar lokale kinderen. Het is onvoorstelbaar hoe snel de meisjes contact leggen met andere kinderen en taal vormt daarbij geen enkele barrière. Naast de paar woordjes Engels die ze inmiddels spreken, werkt ‘praten met handen en voeten’ ook erg goed en ze spelen net zo leuk als thuis.

Vrijdag maken we een prachtige zeiltocht naar Gustavia, de hoofdstad van St. Barth. We vinden een mooi ankerplekje tussen de andere schepen en realiseren ons dat we hier wel heel vredig liggen te dobberen, als we het nieuws horen over de tsunami in Japan.

Hoewel we onlangs nog op St. Barth zijn geweest, blijven we ons verbazen over de luxe op het eiland. Voor Maren en Linde is iedereen gelukkig hetzelfde en op een terrasje hebben ze al snel contact gelegd met een paar mensen uit Monaco, die erg gecharmeerd zijn (túúrlijk!) van onze blonde meisjes. Van het één komt het ander en even later zijn we uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje diezelfde avond op hun megajacht. Zo’n kans grijpen we met beide handen aan en om 22.00 uur lopen we de loopbrug op van de ‘Lady Ann Magee’. We worden bijzonder en oprecht hartelijk ontvangen door onze gastheer en geplaceerd aan een mooie tafel op het partydeck, te midden van ‘the rich and famous’. De gastheer vertelt de hostess dat het ons aan niets mag ontbreken en vijf minuten later zitten we aan de Grand Cru Classé met een plateau fantastische sushi. We beleven een prachtige avond en hebben veel plezier met onze gastheer, die beslist geen snob blijkt te zijn. Onze vooroordelen gooien we bij deze overboord.

 

Foto's staan er weer bij!

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!