Sint Maarten again

12-4-2011

Wát een tegenstelling met vorige week! Het turquoiseblauwe water van Barbuda laten we achter ons, na een nachttocht van maandag op dinsdag. Het is een mooie tocht van ca. 85 mijl, die niet te vergelijken is met de reis er naar toe: prachtig zeilen met een stevige ruime wind en vooral ook snel! Zo nu en dan surfen we over de golven heen met meer dan 10 knopen op de teller. In minder dan 10 uren bereiken we Simpson Bay op St. Maarten. Daar gooien we ons anker ’s ochtends vroeg uit voor de brug, om vervolgens nog even het tekort aan slaap in te halen, tot de brug om half 10 draait. Als we door de brug zijn, ankeren we op ons ‘oude vertrouwde plekje’; niet voor het blauwe water (dat we hier missen) maar vooral voor een aantal praktische zaken, die nu eenmaal goed en gemakkelijk zijn te regelen op St. Maarten. Gelukkig ligt het azuurblauwe water van Barbuda nog vers in ons geheugen en daar kunnen we wel een weekje op teren.

De hele boot maken we in een week tijd weer spik en span, voor het vervolg van onze reis. Hier hebben we alle service bij de hand en dat kan de komende twee maanden wel eens anders zijn. Dus krijgt de generator een onderhoudsbeurt, gaan we op jacht naar nieuwe accu’s (wordt vervolgd…), repareren we de watermaker, wordt het onderwaterschip schoongemaakt en de romp gepoetst. Ook vullen we de voorraadkastjes en de dieseltank weer eens goed, zodat we een paar weken verder kunnen zonder hulp van de wal.

Overigens vermaken we ons prima tussen de klusjes door. Thijs en Wilma van de Luna Verde liggen hier ook. We zwemmen, eten en borrelen een paar keer gezellig met elkaar, terwijl we plannen maken voor de toekomst, d.w.z. het vervolg van onze reis na het Panamakanaal. Dat duurt allemaal nog een jaar maar het is goed om er nu alvast over na te denken en de voorpret is ook best leuk.

Veel Nederlandse vertrekkers die we het afgelopen jaar hebben leren kennen, zijn inmiddels druk met het plannen van de terugreis naar Nederland. Het is nog maar zo kort geleden dat we allemaal hetzelfde doel hadden, nl. de Cariben, en nu scheiden onze wegen zich al weer! Gelukkig hebben wij nog een mooie reis voor de boeg en hoeven wij ons alleen maar bezig te houden met het vervolg van onze wereldreis.

Ondertussen is het op het Seaquestcollege ook drukdrukdruk; Maren maakt deze week veel toetsen, omdat we tegen het einde van het lesprogramma van groep 3 lopen. Bij de rekentoets, tempotoets, leestoets, schrijftoets, AVI-toets, DLE-test, een dictee én de rest doet Maren het ‘top’ en we zijn ontzettend trots op wat ze in 8 maanden tijd heeft bereikt. De komende weken doen we het een beetje rustig aan want we zijn wel héél snel door het schooljaar heen ‘gefietst’, dankzij de ijzeren discipline van juf mem en vooral Maren.

Maandag 11 april gaan we uitklaren aan de Franse kant van St. Maarten. Dat ritje in de bijboot hebben we er wel voor over, omdat het in- en uitklaren daar veel goedkoper is, vergeleken met Simpson Bay. Om een lang verhaal kort te maken: als we aan de Franse kant in- en uitklaren i.p.v. de Nederlandse kant, dan hebben we een etentje verdiend. Je moet het even weten maar na een paar bezoekjes aan St. Maarten zijn we goed op de hoogte van ‘het systeem’ hier... Welk systeem?

Maandagmiddag gaan we door de brug, waar we nog even voor anker gaan tot we ’s nachts aan de volgende fase van onze reis beginnen: op naar de Britse Maagden Eilanden!

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!