Spanish Virgins en Puerto Rico (part I)

15-5-2011

Het is vaak zwaar bewolkt, er staat bijna geen wind en het is drukkend warm. De zomer komt eraan. We vertoeven nog steeds op de Spanish Virgins. Vanaf Culebra varen we zaterdag 7 mei naar Culebrita, ‘aan de overkant’. Een mooi onbewoond eilandje dat volgens de Lonely Planet veel goeds belooft. De mooiste baai ligt aan de noordzijde van het eilandje. Eenmaal daar aangekomen blijkt het toch wel heel erg te rollen en we besluiten aan de andere kant van Culebrita te gaan ankeren. Als we goed en wel liggen, springen we eerst het water in om af te koelen en te snorkelen. Vooral Linde vindt het geweldig en ze wil het water niet meer uit. De volgende ochtend is het eerste wat ze vraagt: ‘Gaan we ook snorkelen vandaag?’ Ze heeft de smaak te pakken.

We zien voor de tweede keer deze week een Lion Fish (koraalduivel) zwemmen. Het is een prachtige vis om te zien maar we horen dat hij een serieuze bedreiging vormt voor de koraalriffen. De vis komt van nature voor in de Stille en Indische Oceaan. Hier hoort hij dus niet thuis, heeft hij geen natuurlijke vijanden en verstoort hij het biologisch evenwicht. Er zijn complete duikteams actief om de lion fish uit te roeien. Iedere keer als we de vis zien, kijken we ernaar met een mengeling van bewondering en afschuw.

We hebben het wel naar de zin op Culebrita. Maar ’s middags wordt onze droom wreed verstoord door een heel leger wespen. Ze ruiken het zoete water aan boord en komen heel agressief onze rust verstoren. We zetten alle middelen in die we voorhanden hebben om ze weg te jagen, Jannet wordt gestoken en na een paar uur geven we ons gewonnen en we vluchten weg; ankerop en linea recta terug naar Culebra! We missen daardoor wel de highlights van Culebrita maar dat zij dan maar zo. In alle rust (lees: zonder wespen) barbecueën we die avond achter een rif met weids uitzicht op zee.

Maandag varen we 20 mijl verder naar Vieques, weer één van de Spanish Virgins. In de hoofdplaats (dorpje dus) Esperanza vinden we een beetje de Cariben van 30 jaar geleden, stellen we ons zo voor: verlaten stranden, wilde paarden, nog weinig commercie, enz. Tot 2004 was Vieques voor 2/3 deel oefenterrein van het Amerikaanse leger en een paar jaar geleden nog kon je hier niet zomaar ergens ankeren vanwege de achtergebleven bommen. Maar inmiddels is de kust veilig en ook hier staan de ontwikkelingen niet stil, getuige de vele nieuwbouwplannen die we tegenkomen op billboards. We zijn dus net op tijd!

We bezoeken op een avond de ‘Bioluminescent Bay’, een baai vol met miljarden kleine eencellige organismen, die helder oplichten in het donker als ze bewegen. We gaan er naar toe in een aftands soort A-Team busje, over een pad dat meer gatenkaas dan weg is. Lachen gieren brullen natuurlijk. Dan gaan we verder in kajaks de baai verkennen. Hoe verder we de baai invaren, des te meer het water oplicht. We zien bijv. oplichtende visjes door het water schieten. Prachtig! Maar het allermooiste is toch wel dat we zelf kunnen zwemmen. In het donker springen we in het warme, oplichtende bad en we transformeren in een soort zwemmende, lichtgevende ruimtewezens. Heel bijzonder! Maren danst als een lichtgevende dolfijn door het water en Linde blaast bubbeltjes, die oplichten als sterren. Hoewel wij de oplichtende zee kennen van de Wadden, is het op deze manier zwemmen heel speciaal. Een werkelijk onvergetelijke ervaring!

Woensdag varen we naar de westkant van Vieques, naar Green Bay. We ankeren op slechts een paar meter van het strand en bovendien hebben we vanuit de kuip uitzicht op Puerto Rico. We kijken er verlekkerd naar, als een reisdoel waarnaar we maanden hebben uitgekeken en dat nu eindelijk dichtbij komt. Donderdag gaan we dan ook al vroeg ankerop voor het laatste stukje varen naar Puerto Rico.

 
We proberen een geschikte haven te vinden voor de Luna Verde en de Seaquest maar dat is nog niet zo eenvoudig: naast de vele sportvissersboten van de locals is er niet veel plek voor 50+ voeters als wij. Bovendien willen we onze boten met een veilig gevoel achter kunnen laten als we het eiland gaan verkennen. Uiteindelijk vinden we een geschikte plek in de derde haven die we aandoen: Puerto del Rey Marina. We regelen meteen maar ‘even’ de formaliteiten en daar wacht de volgende uitdaging: we hadden op Culebra al een cruising permit moeten halen voor de Puerto Rico en de Spanish Virgins. Hoewel dit ook gewoon de U.S. is, net als St. Thomas, moeten we toch opnieuw inklaren. Raar maar waar. Door de telefoon worden we fijntjes gewezen op wat ons had kunnen gebeuren: boot in beslag genomen, boete opgelegd, etc. Gelukkig ziet men het incident door de vingers, na heel wat praat- en papierwerk. We zijn hier weer legaal.

Zaterdag maken we ons eerste uitstapje van een lang wensenlijstje op Puerto Rico: we bezoeken het tropisch regenwoud El Yunque. Bij Maren en Linde spreekt dat tot de verbeelding: gewapend met vergrootglazen, verrekijkers en ander materiaal gaan we ‘op ontdekkingstocht’. Wat is het hier groen! En wat is het groot! We durven te stellen dat El Yunque het mooiste regenwoud is dat we tot nu toe op onze reis hebben gezien. Bovendien is er een goede weg aangelegd en zelfs de wandelpaden zijn verhard (waarover Maren overigens erg teleurgesteld is ‘want in echte regenwouden loop je toch door de blubber?’). De rest is puur natuur en indrukwekkend mooi: groen groen groen, mooie watervallen en tropische vogel- en kikkergeluiden. Uiteindelijk begint het te regenen (wat kun je anders verwachten in een tropisch regenwoud?) en we schuilen, vol van de indrukken, in onze luxe huurauto, die ons weer veilig en droog naar de boot brengt. Daar smeden we onze plannen voor de komende week op Puerto Rico. Wordt vervolgd…

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!