Muzikaal Bonaire

5-6-2011

Vandaag, 5 juni, is het precies een jaar geleden dat wij familie en vrienden uitzwaaiden in Harlingen. Time flies… Het was toen -en is daardoor ook vandaag weer- een bijzondere dag.

Op Bonaire voelen we ons, na een jaar rondzwerven, weer een beetje thuis. Er zijn hier veel Nederlanders voor langere of kortere tijd. Dat is gemakkelijk in de communicatie, niet in de laatste plaats voor de kinderen. Zowel Maren als Linde vindt het heerlijk om ‘ouderwets gezellig’ Nederlands te spreken. Niet zelden spreken ze een willekeurige voorbijganger aan en voeren ze lange gesprekken over onze reis en over koetjes en kalfjes. Contacten zijn dus snel gelegd en we hebben al veel leuke mensen ontmoet in één week tijd.

Maar ook verder is Bonaire heel Nederlands: het is georganiseerder en schoner dan het gemiddelde Caribische eiland. We ontvangen Nederlandstalige radio met o.a. Joke Bruijs en Tatiana. ‘s Avonds luisteren we trouw naar ‘met het oog op morgen’. In de supermarkt vinden we allemaal producten van de Jumbo, inclusief Fries roggebrood, beschuit, vruchtenhagel en: de Telegraaf! En toch… het is hier allemaal wat meer relaxed dan in Nederland. Het voelt goed.

We vallen onze eerste week op Bonaire met de neus in de boter want het is deze week Jazz Festival. We beleven mooie muzikale momenten met o.a. een ‘street parade’, een ‘jam session’ en een muzikale workshop voor kinderen. De hoogtepunten zijn wat ons betreft een optreden van Nina Strnad uit Slovenië en het saxofoonconcert van Henk van Twillert met Vento do Norte uit Portugal. De avond begint een beetje ‘tam’. Maren wil wel wat meer actie en als ze ons, duidelijk hoorbaar voor de dirigent, vraagt: “Wanneer komt nu de écht leuke muziek?”’antwoord die heel direct: “Na de pauze meisje, wacht maar af!” En hij houdt woord: Maren en Linde zijn de jongste gasten van de avond én ook nog blond, dus… Bij ‘What a wonderful world’ staan de dames op het podium voor een aubade van Henk van Twillert himself. De trotse ouders stonden erbij en keken ernaar. De dames stelen de show en zijn vanaf dat moment ‘beroemd’ op Bonaire.

Naast de muziek blijft er nog een klein beetje tijd over voor een eerste verkenningsrondje van Bonaire. We regelen een oude, aftandse maar o-zo-leuke pick-up voor een paar maanden, het ideale vervoermiddel hier. We spotten o.a. flamingo’s; niet één of twee maar heel veel tegelijk. Als we ons op de onverharde paden begeven -daar hebben we nog steeds een neus voor-, rijden we door een bos van cactussen, langs loslopende ezels, geitjes, libellen, papagaaien, leguanen, etc. etc. Typisch Bonaire. Onze enige zorg is dat de auto het blijft doen, zo midden in de rimboe.

De jazz-week sluiten we af met een ‘Lazy Sunday Jazz Afternoon’, live muziek met o.a. Joke Bruijs en een barbecue op de koop toe. Deze heerlijke middag (de naam zegt genoeg!) is tevens een mooi begin van het tweede jaar van de reis van ons leven…

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!