Omi

3-7-2011

De laatste loodjes op de Pelikaanschool wegen niet zo zwaar voor Maren: het is een week lang elke dag feest, voordat de zomervakantie begint, met o.a. een theatervoorstelling, een goochelaar en zelfs een dag naar het zwembad. Wat een feest! En het is dubbel feest want tijdens het 10 minuten gesprek met juf Mirjam horen we dat Maren alle Cito, AVI-, etc. toetsen op of boven het gemiddelde niveau heeft gemaakt. Het is een bevestiging van wat we eigenlijk al wisten maar toch is het fijn om te horen, in de eerste plaats voor Maren zelf.

Ook op kinderdagverblijf Dopey is het feest. Linde beleeft het ene na het andere afscheidsfeestje van alle kinderen die naar de basisschool gaan of teruggaan naar Nederland. De snoepkastjes aan boord puilen inmiddels uit van alle traktaties die Linde mee naar huis neemt. De laatste dag voor de vakantie wordt op Dopey gevierd met een picknick op het strand.

Maar het feest is pas echt compleet als Omi Ingrid aankomt op Flamingo Airport. De kinderen vliegen haar letterlijk om de hals van blijdschap. Het is gek genoeg net of we elkaar vorige week nog hebben gezien, terwijl het toch echt een jaar geleden is. De hele week hebben we genoeg stof om bij te praten en de kinderen hebben volop ideeën om ‘bij te spelen’ met Omi: knutselen, boekjes lezen of ‘bommetje!’ in de zee.

Een bijzonder moment beleven we met Raymond Brand, die piloot is bij de KLM en Bonaire daardoor regelmatig bezoekt. Tijdens een gezellig kopje koffie in de kuip ontstaat het idee om contact met elkaar te zoeken via de kortegolfzender. Zo gezegd zo gedaan. Diezelfde avond proberen we de blauwe zwaan op te roepen, die op dat moment hoog in de lucht is: “KLM, KLM, hier de Seaquest, ontvangt u mij?” En warempel, er komt een reactie: “Hééé Huipie! Wat gaaf man! Hoe gaat het daar beneden?” We hebben het afgelopen jaar al heel wat ‘getokkeld’ via dit wonderbaarlijke kastje aan boord maar met een vliegtuig hebben we ‘het’ nog nooit gedaan… Geweldig!

In het weekend maken een ritje over het eiland, o.a. langs het Goto-meer, en we verwonderen ons keer op keer over de prachtige vogels die op Bonaire wonen: blauwe en witte reigers, kolibries, flamingo’s, etc. De één nog mooier gekleurd dan de ander. Eén van de meest bijzondere vogels is de groen-gele Lora, een kleine papegaaiensoort die vrijwel alleen op Bonaire voorkomt. Maar ook de suikerdiefjes zijn een aardigheid om naar te kijken. De naam zegt het al, ze zijn gek op zoetigheid. In veel tuinen en restaurants staat een bakje suiker, waar ze 'voor in de rij staan' (onder veel gekwetter) om ervan te mogen snoepen. Voor Maren en Linde zijn de vogeltjes een ware attractie.

Zondag gaat Ingrid onfortuinlijk te water, tussen de Seaquest en de bijboot in. Ze laat zich niet kennen en klimt resoluut weer aan boord van de Seaquest, met de haren nog droog maar verder helemaal doorweekt en zout. De schade blijft gelukkig beperkt tot een paar flinke blauwe plekken en binnen vijf minuten zit ze weer fris en vrolijk in de bijboot, op weg naar het feest. Samen met Martin, Chantal, Mees en Ciske gaan we die avond naar een ‘Beach Bash’, een gezellige borrel met de voetjes in het zand. De ‘doop’ vergeten we maar gauw en we dompelen ons onder in een prachtige zonsondergang...

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!