Irene en meer

28-8-2011

Terwijl we dit schrijven, komt de regen met bakken uit de hemel en de wind trekt behoorlijk aan ons anker. Een staartje van orkaan Irene komt even op bezoek. De hele week al is het weer een beetje onrustig. Maandagavond beginnen we met een ontzettende onweersbui waar ook wij een beetje bang van worden. In het Spaanse Water betekent dat paniek op veel boten en de marifoon draait overuren op kanaal 72. Sommige boten slaan van hun anker of draaien 180 graden, iets wat hier vrijwel nooit gebeurt en waar blijkbaar ook niemand op rekent. Wij liggen gelukkig als een huis maar door de verandering van wind kunnen we de verre buurman wel plotseling de hand schudden. Vervelend gevolg van de bui is, dat het internet op het Spaanse water de rest van de week ‘plat’ ligt. Maar goed, gelukkig zitten we niet in New York en tussen de heftige maar korte buien door is het heerlijk weer.

Trea en Mattheüs verhuizen deze week van de boot naar een appartement, waar ze de laatste twee weken van hun vakantie door zullen brengen. Dat betekent feest voor Maren en Linde want er is een zwembad waar wij ook gebruik van mogen maken. Bovendien maken we er een logeerbed, waar Maren en Linde beurtelings mogen slapen. Aangezien het lang geleden is dat ze bij hun tante en grote neef hebben gelogeerd, is dat extra speciaal.

We bezoeken een aantal toeristische plekken op Curaçao, waaronder de struisvogel boerderij. We krijgen er een leuke en informatieve toer in een soort safaritruck. We mogen de struisvogels voeren en kunnen met ons volle gewicht op een struisvogelei gaan staan, onder het mom van: als een struisvogel er met haar dikke billen op kan gaan zitten, moet datzelfde ei ons ook kunnen dragen, toch? Het zijn vooral de nieuwsgierige en tegelijk onnozele kopjes van de vogels die op onze lachspieren werken.

Via een zgn. ‘dirt road’ gaan we een dagje naar Westpunt. Nou, dirt genoeg: in de rode stofwolken rijden we over een giga-hobbelpad (waar is het pad eigenlijk?) naar de noordwest punt van Curaçao. Na een lunch bij Kura Hulanda Lodge, op een prachtplek op de uiterste westpunt, rijden we door naar Groot Knip. Daar vinden we een prachtig strand en helderblauwe zee om af te koelen van de rit. Bij zonsondergang drinken we wat boven op een rots, met zicht op twee schildpadden die nieuwsgierig hun kopjes boven het water uitsteken als de badgasten zijn verdwenen. Westpunt blijkt een mooi, puur en ongeschonden stukje Curaçao, waar rust de boventoon voert. Héérlijk.

Terwijl de zussen een dagje ouderwets gezellig gaan shoppen in Willemstad, gaat de rest van de familie naar het Seaquarium, samen met Etienne en Denise (La Luna). Vooral het voelen/aanraken van allemaal zeewezens is bijzonder: o.a. zeesterren, zeekomkommers, conches, roggen en verpleegsterhaaien. Ook bij de dolfijnenshow is het dolle pret, hoewel het toch wel een beetje in de schaduw staat bij dolfijnen ‘in het echt’.

Hoogtepunt van de week is toch wel de vrijdagavond bij Elvis en Linda. Elvis, die op Curaçao bij het loodswezen werkt, heeft een sleepbootje geregeld en daarmee varen we rond zonsondergang door Sint Annabaai: een baai aan de zuidkust van Curaçao, die het oude centrum van Willemstad in twee delen scheidt. De baai verbindt de Caribische Zee met het Schottegat, de natuurlijke haven van Willemstad. Zo varen we o.a. langs de beroemde drijvende pontjesbrug uit 1886 en door de industriehaven. Unieke momenten en gezelligheid troef. Daarna zijn we bij Linda en Elvis thuis uitgenodigd. Ze hebben heerlijk gekookt en we tafelen tot ’s avonds laat bij hun in de tuin. Ook de kinderen vermaken zich prima want Linda heeft een school/kinderopvang thuis en er is dus speelgoed in overvloed. Wat een heerlijke verwenavond en wat een lieve, gezellige en gastvrije mensen!

Na meer dan een jaar ‘zonder’, kunnen we weer boodschappen doen bij de Albert Heijn in Willemstad. We zouden er bijna emotioneel van worden, of in ieder geval: enthousiast. Wat is de winkel toch schoon, ruim opgezet en goed verlicht en wát een assortiment! Maar hoewel het de mooiste supermarkt is die we in lange tijd hebben gezien, vinden we zelfs hier soms lege schappen. En dat is misschien maar goed ook want onze vriezer lijkt het met volledige willekeur soms wel en dan weer niet te doen. Na veel nachtelijk gesleutel én met een bijzondere gebruiksaanwijzing (uitzetten, een nachtje af laten koelen, generator starten, vriezer weer aanzetten en tot slot vooral een schietgebedje doen) lijkt hij nu weer min of meer te werken...

Tot slot (met gepaste trots…) een citaat van Denise, 'gejat' van het weblog van de La Luna: "Het is geweldig te zien hoe Maren (6 jaar) meer onder water doorbrengt dan boven water. Wat een waterrat! En ze zwemt inmiddels ook het hele zwembad al onder water. Linde (3 jaar) doet zeker niet onder voor haar zus en snorkelt dat het een lieve lust is! Heel bijzonder hoor, zo jong al! En op het bodyboard ‘liggend surfen’ achter de dinghy, dat vindt ze ook geweldig. Grappig om te zien dat kinderen die op het water opgroeien, ook echt in het water als een vis zijn."

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!