Laatste week Île des Pins (Nieuw-Caledonië)

26-10-2012

Het lijkt wel of we elke dag een beetje meer aan Nieuw-Zeeland toe zijn. Maar het lijkt ook of de weergoden alle tijd hebben en daarom wordt ons geduld wederom op de proef gesteld. In het paradijs, dat dan weer wél.

Er is harde wind uit zuidelijke richting voorspeld: niet de ideale omstandigheden om op Île des Pins te blijven want de golven rollen dan regelrecht de baai in en echt goede alternatieven zijn er niet. We schipperen daarom wat heen en weer tussen Kuto baai en Kanumera baai, afhankelijk van waar we het meest comfortabel liggen, of eigenlijk: waar we het minst oncomfortabel liggen. Uiteindelijk resulteert dat in één behoorlijk onrustige nacht met weinig slaap - maar ook niet meer dan dat. We hebben wel erger meegemaakt.

Diezelfde weersomstandigheden zorgen er echter ook voor dat we nog steeds niet naar Nieuw-Zeeland zijn vertrokken. Bob's advies: "Take the week off and focus on enjoying the tropics." Deze keer zijn we het roerend met hem eens. De tijd begint echter een beetje te dringen, omdat oma 8 november aankomt in Nieuw-Zeeland. Maar we besluiten ons niet gek te laten maken. Veiligheid en comfort gaan boven alles (sorry oma...)

Samen met Stefan en Christine verorberen we een dikke versgevangen tonijn, die Stefan onderweg naar Île des Pins aan de haak heeft geslagen. Verder ontmoeten we deze week Wim en Riet van de Belgische boot Laissez Faire, met hun kinderen Raf, Toon en Vera: leuke en zeer welkome speelmaatjes voor Maren en Linde en bovendien in hun eigen taal! Samen beklimmen we -op een veel te warme middag- de berg die het midden van Île des Pins markeert. Na een flinke klim over rollende rode stenen worden we getrakteerd op een prachtig uitzicht over het eiland en de lagune rondom het eiland. We belonen onszelf bij terugkomst met een heerlijk verkoelende sundowner op het terras, met zicht op de Seaquest. De vriendjes zwaaien we na een paar dagen weer uit maar in Nieuw-Zeeland zullen we elkaar zeker weer zien.

Vrij onverwacht maar zeer gewenst komt vrijdagmiddag dan eindelijk het verlossende weather window. En om volop te kunnen profiteren van de weersomstandigheden gaan we vrijdagavond meteen maar ankerop. Eerst nog even boodschappen doen en een laatste borrel met de 12Moons 'zum Abschied' en dan: gaan met die banaan! In het kielzog van de 12Moons varen we de komende 800 zeemijlen naar Nieuw-Zeeland, op een voor ons nieuw (en dus best wel een beetje spannend) stukje zee. We houden jullie de komende week op de hoogte!

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!