Feest

18-11-2012

Maandagmorgen om 7.00 uur gaat de wekker. Thuis is dat een dagelijks gebeuren maar aan boord van de Seaquest is het een uitzondering. De komende weken 'moeten' we echter wel want Maren en Linde gaan naar school! Samen met Raf, Toon en Vera van de Laissez Faire wandelen we even later naar 'Opua School'. Wij vinden het best spannend, de meisjes voor het eerst naar een Engelstalige school. Maar Maren en Linde lijken daar totaal geen last van te hebben. Maren maakt haar slechts druk over het schooluniform, bang dat ze de komende weken een 'stijf' ruitjesrokje of jurkje aan moet trekken - iets waar ze écht niet blij van zou worden. Gelukkig blijkt het uniform te bestaan uit een rode polo met zwarte broek. En dan staat niets haar meer in de weg om te gaan genieten.

 

Dolenthousiast komen de meisjes de eerste dag uit school, ondanks het feit dat ze niet alles hebben kunnen verstaan van het snelle, knauwende Kiwi-Engels dat men hier spreekt. Maren maakt rekenopdrachten en moet daarbij Engelse teksten lezen en daarbij verbaast ze niet alleen de juf maar ook ons: alles goed! Ook Linde slaat haar er goed doorheen; dat ze niet alles verstaat belemmert haar niet in het contact met de klasgenootjes: "Oh, weet je, als ik het niet versta dan doe ik de andere kinderen gewoon na!"

 

De tweede dag op school is het meteen weer feest want Linde is jarig. De andere kinderen zingen voor haar en ze mag trakteren en zo is Linde écht de jarige jet. 's Middags gaat het feest door: we gaan in het schattige stoombootje 'Eliza Hobson' varen door de Bay of Islands, op zoek naar Schateiland, waar piraten in 1832 (aldus Huib Jan...) een schat hebben begraven. De vijfjarige prinses en haar matrozen vinden het allemaal reuze spannend. De schat, die begraven ligt boven op de heuvel van een klein eilandje dat zó in een film past, is de kroon op de dag. Ook de 'oudere jeugd' van de 12Moons, La Luna, Laissez Faire en Seaquest heeft het overigens érg naar de zin die middag; de techniek van zo'n stoombootje intrigeert en een picknick op een onbewoond eilandje? Dát willen wij ook wel op onze verjaardag!

 

Maren geeft die avond een showtje weg op een gezellige avond met zeilers van de All Points Rally, die een talentenjacht hebben georganiseerd.Totaal onverwacht stapt Maren naar voren en vraagt ze de microfoon. Ze begint zó uit de losse pols te zingen over onze reis en over Nieuw-Zeeland. Iedereen is er even stil van en vervolgens krijgt ze een daverend applaus. Later blijkt ze ook nog een ijsje te winnen met haar spontane optreden - de kroon op háár dag.

 

Woensdagmiddag rond het middaguur staan alle kinderen op het schoolplein met speciale brilletjes op hun neuzen naar een unieke gebeurtenis te kijken: een zonsverduistering! Wij zitten met drie haaks gestapelde gepolariseerde zonnebrillen (tip van de buurman...) in de kuip naar de hemel te staren. Tussen de wolken door zien we hoe de maan het licht van de zon blokkeert. Héél even lijkt het leven stil te staan, als alles donkerder en kouder wordt op het 'moment surprême'. Door de bewolking kunnen we zelfs een mooi kiekje schieten van dit stille, unieke spektakel.

 

In het weekend maken we een 'verwenrondje' over het Noordereiland. We bezoeken een kaasboerderij waar Nederlandse kaas wordt gemaakt. De kinderen (en ook wij) staan bijna te springen van geluk als we de heerlijke kazen proeven, die we lang hebben moeten ontberen. We gaan het er het komende half jaar lekker even van nemen! Verder bezoeken we een chocoladefabriek (té lekker) en een wijnboerderij waar we de wijnen 'niet echt' kunnen waarderen maar de Port des te meer. En zo rijden we aan het einde van de middag met een lekker gevulde kofferbak weer naar de haven van Opua. Daar worden we uitgenodigd aan boord van de Laissez Faire, waar Wim heerlijke pannenkoeken voor ons bakt en waar de zak met Sinterklaasspullen en Pietenkleding tevoorschijn is gehaald. Het feest is compleet.

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!