City of Sails

24-12-2012

Auckland: 'City of Sails'. En de Seaquest en haar bemanning is er ook!

 

We hebben een echt 'wow!'-moment als we donderdag de skyline van Auckland, met de zo kenmerkende Skytower, voor ons zien opdoemen. Op zo'n moment dringt het heel even ten volste tot ons door hoe ver weg we zijn. Genieten!

 

Niet veel later 'parkeren' we de Seaquest in Viaduct Harbour, aan de voet van de Skytower, midden in het centrum van Auckland. We zijn een beetje overdonderd. Auckland bruist. Wát een mensen, wat een drukte, wat een luxe, wat een wereldstad! Het is gewoon een beetje 'té' voor ons zeilers, die in de afgelopen paar jaar vooral onbewoonde, eenvoudige en vaak ook armoedige eilandjes hebben gezien.

 

De reden dat we in ras tempo naar Auckland zijn gevaren is minder leuk: cycloon Evan ligt op de loer en koerst recht op Nieuw-Zeeland af; overigens wel afnemend in kracht maar nog steeds voldoende om de beschutting van een haven te zoeken.

 

We zien op de televisie beelden van Fiji: plaatsen, havens, zwembaden waar we een paar maanden geleden nog waren zijn nu verwoest. Die beelden komen hard aan, helemaal als wij een staartje ervan over ons heen dreigen te krijgen. Uiteindelijk blijkt het mee te vallen. Evan blijft voor ons slechts een storm in een glas water. Nou ja, op wat harde wind en regen na dan. Maar wij liggen lekker beschut. Gelukkig maar.

 

Eerder deze week ankerden we bij Kawau Island, vlak voor Auckland. Tijdens een mooie wandeling over het prachtig groene eilandje zagen we twee wallaby's, een kleine soort kangoeroes. De baai waarin we lagen deed ons een beetje denken aan Zuid-Engeland en dat gevoel werd nog eens versterkt door het mooie gouverneurshuis uit de 19e eeuw, dat de ingang van de baai flankeert. We bezochten het huis en de tuin, waar een heerlijk sfeertje hing voor een 'lazy afternoon'. We namen het er even van.

 

Auckland is andere (overigens ook best lekkere) koek. Alles draait hier om watersport en dat is bijzonder, helemaal nu we er zelf met de boot zijn. Zo liggen we aan de steiger vlak naast twee boten van de America's Cup. Dat wekt natuurlijk Maren haar nieuwsgierigheid en het is dan ook bijna  onvermijdelijk dat we een middag gaan zeilen op één van die 'raceboten'. Maren vindt het best spannend maar vooral ook geweldig. Ze geeft haar ogen en oren goed de kost, staat twee keer helemaal alleen aan het roer, helpt onderdeks de spinnaker binnen te halen en: leert vooral heel veel op zeilgebied in drie uur tijd. Het is een middag om nooit te vergeten. Maar eerlijk? We gaan liever op onze Rassy de wereld rond! Wel zo comfortabel.

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!