Santa Cruz, Galapagos

3-3-2012

Zondag 26 februari varen we, samen met de Luna Verde, terug naar Santa Cruz. Dit is onze laatste tochtje vóór de grote oversteek naar de Marquesas, die zondag 4 maart gaat beginnen. We varen de 40 mijl afwisselend op de motor en dan weer op zeil. Even lijkt de hydrauliek van de rolgenua het te begeven (nee hè!) maar dat loopt gelukkig met een sisser af. Er blijkt een beetje lucht in het systeem te zitten, dat we er weer uit krijgen door de hydrauliek heel veel te gebruiken, op advies van Thijs. Dat betekent heel veel op de knopjes 'genua in' en 'genua uit' drukken en dus kramp in de vinger ;-). Wel verliezen we onderweg een afdekhoesje van één van de luiken (gewoon, weggewaaid...) en daar balen we van want dat was voor ons een zeer welkom zonnescherm.

 

Huib Jan heeft ondertussen (terecht) bedacht dat we economischer kunnen varen, d.w.z. minder diesel kunnen gebruiken als we op de motor varen. Daar is een hele studie aan vooraf gegaan, inclusief contact met de Volvo Penta dealer in Nederland en uitgebreid overleg met Thijs. De tabellen die daaruit voort zijn gekomen kloppen nog niet helemaal maar er is een begin. Hopelijk gaan we daardoor ooit heel veel diesel en geld besparen.

 

In Santa Cruz liggen we heftig rollend in de baai voor anker. Inmiddels zijn we echt wel wat gewend maar de borden en glazen rollen gewoon van tafel en het is best vermoeiend zo. Zelfs slapen is lastig. Als onze ventilator door een grote rolgolf van tafel valt en daardoor kapot gaat, zijn de rapen gaar. Grrrr! Varen is leuk en daar hoort schommelen bij maar in de baai willen we toch wel graag iets rustiger liggen.

 

Linde klaagt al een week over kiespijn. Vóór de oversteek moeten we dit oplossen. Maar ja, net als verse voorraad liggen tandartsen hier ook niet voor het oprapen en al helemaal niet eentje die we met goed fatsoen kunnen verstaan én vertrouwen. We rapen alle moed bij elkaar en vinden uiteindelijk een acceptabele plaats waar Linde geholpen kan worden; alles is er een beetje gedateerd maar de tandarts is aardig en dat scheelt de helft. Wonder boven wonder doorstaat Linde lachend de behandeling. De tandarts is zó gecharmeerd van dit kleine blonde meisje in haar behandelstoel, dat ze graag een foto wil hebben van haar patiënt. Nou, dan maken wij er ook maar één!

 

We hebben 'gezinsuitbreiding': Ido komt aan boord! Hij zal de komende twee maanden met ons meereizen, tot Tahiti. Huib Jan haalt hem op van het vliegveld: een paar palen met golfplaten erop. Eerlijk gezegd lijkt het vliegveld meer op een kippenren waar toevallig ook nog vliegtuigjes landen. Ido kom bepakt en bezakt aan, met één tas voor hemzelf en één tas voor ons: hagelslag, gembersiroop, mierikswortel, Nespresso, een pomp en een nieuw deklicht. Daar is een hele voorbereiding aan vooraf gegaan, door onze hulptroepen in Nederland. Zo hebben Ruurd en Carina een spoedbestelling met zeer summiere informatie over een zeer moeilijk verkrijgbaar deklicht in één dag kunnen verwerken. Zonder dit Seaquest Support Center zouden we een stuk minder comfortabel de wereld rondgaan!

 

Jan Bart en Monique van de Victory verrassen ons deze week met versgevangen kreeft. Huib Jan gaat meteen aan de slag met het koken van de kreeften en Jannet maakt vervolgens een heerlijke lunch met o.a. kreeftcocktail en huisgemaakte pompoensoep.

 

Darwin en Lonesome George verdwijnen een beetje op de achtergrond door alle kleine maar vele en tijdrovende voorbereidingen voor de oversteek. We bezoeken in een middag nog 'even' lavatunnels, schildpadden 'in het echt' en de rand van een krater. De mannen klussen en poetsen verder heel wat af, terwijl de vrouwen zich met name bezighouden met school en het boodschappenmanagement aan boord.

 

Diesel tanken gaat hier anders dan anders: jerrycans vol diesel worden met een klein bootje naar ons toegevaren en met een slangetje overgeheveld in de tanks van de Seaquest. In ons geval gaat het om 1100 liter. Overbodig om te melden dat het een arbeidsintensieve klus is, waarbij we eindeloos geduld moeten hebben. Maar goed, alles beter dan zelf met jerrycans slepen!

 

Vrijdag- en zaterdagochtend doen we de laatste verse inkopen: groenten en fruit. Op zaterdagochtend plukt iedereen hier zijn eigen moestuin leeg, om de waar vervolgens op de markt te gaan verkopen. Het aanbod is beperkt en de kwaliteit is sterk wisselend maar we zijn er blij mee! Zo sprokkelen we her en der toch nog -onverwacht- wat vitamientjes bij elkaar.

 

Tijdens de prijsuitreiking van de ARC staan onze meisjes nog even in de spotlights: bij de fotocompetitie doen Neptunus Maren en zeemeermin Linde het goed bij de jury en ze winnen de eerste prijs!

 

Schommelen hoort bij varen. Maar schommelen in de baai, zonder ook maar een mijl vooruit te gaan? Daar hebben we het wel even mee gehad. Het is tijd voor de grote oversteek. We zijn er klaar voor en hebben er echt zin in! Zondag 4 maart om 12.00 lokale tijd zal het startsein klinken en beginnen we aan een oversteek van 3000 mijl naar Hiva Oa, een eilandje in de Marquesas archipel. Sounds good...

 

Tot slot: tijdens de oversteek van ca. drie weken gaan we proberen dagelijks(!) een korte update te plaatsen op dit weblog. Zonder foto's helaas want dat kost te veel mB's. Verder is onze positie nog steeds live te volgen op www.worldcruising.com. Kijk onder 'WorldARC 2012-2013' en vervolgens onder 'fleetviewer'. Aanrader!

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!