Fiji: Musket Cove en Port Denarau

14-7-2012

Nadat we de ARC hebben uitgezwaaid, blijven we nog een week lang genieten in Musket Cove Marina, voordat we cultuur gaan snuiven in Fiji. 's Ochtends doen we klusjes, school, boodschappen, de was en 's middags en 's avonds vieren we elke dag een beetje vakantie: lekker luieren in de hangmat, zwemmen in het zwembad, wandelen, lezen, barbecueën, etc. Maren volgt een proefduikles, speciaal voor kinderen. Ze vindt het een spannende maar vooral ook 'coole' ervaring. Samen met Thijs en Wilma huren we op een middag kajaks en gaan we al peddelend naar een onbewoond eilandje om de hoek, waar Wilma een geweldige picknick uit haar tas tovert.

In Musket Cove is het een bonte verzameling van 'bootkinderen' van alle nationaliteiten, die rennen over de steiger, spelen op het droogvallende strand, krabbetjes zoeken, zwemmen in het zwembad, etc. en zo beleven ook Maren en Linde de week van hun leven. Bijkomend voordeel: hun houtje-touwtje-Engels (maar tóch!) wordt met de dag beter. Spelen is grensoverschrijdend.

Na een week zijn we behoorlijk ingeburgerd en spreken we al een klein woordje Fijisch: 'Bula!', met een grote glimlach om de mond, is toch wel het belangrijkste woord. Iedereen groet elkaar daarmee en het betekent zoveel als 'hallo!' En in dat ene kleine woordje (en vooral in de bijbehorende glimlach) zit heel Fiji verborgen.

We ontmoeten veel 'yachties' die één of meer seizoenen in Nieuw-Zeeland zijn geweest. Door alle enthousiaste verhalen (en we twijfelden toch al...) gooien we onze plannen om: we besluiten vanaf november naar Nieuw-Zeeland te gaan. De voorpret begint nu al een beetje want voor een prikje kunnen we van onze buren gebruikte kaarten, gidsen, pilots en een digitale kaart van Nieuw-Zeeland overnemen. Zij blij, wij blij.

Vrijdag verlaten we Musket Cove en varen we in twee uurtjes 'naar de overkant', naar Port Denarau op het eiland Viti Levu. Dat is de juiste plek voor onderhoud aan de boot en voor inkopen en bovendien is het een goede uitvalsbasis voor het maken van uitstapjes. In Port Denarau zijn we echt weer in de bewoonde wereld, misschien wel iets té bewoond want we beseffen daardoor soms niet meer dat we in Fiji zijn: mooie winkels, een Hard Rock Café en luxe restaurants, etc. Aan de ene kant best wel even lekker, aan de andere kant zo identiteitsloos.

Zaterdagmorgen begint goed met een bezoek aan de markt in Nadi. De busrit er naar toe is een belevenis op zich. Als we een local vragen wanneer de bus komt, antwoordt hij, heel relaxed en met een grote glimlach om de mond': 'Fiji time...', m.a.w. dat weet niemand en dat is toch eigenlijk ook helemaal niet belangrijk? Tja, dat zet je toch even aan het denken... 'Fiji time' en 'the Fiji way' is hier de manier van leven. En dat maakt het leven soms een stuk gemakkelijker. Als je er tenminste in mee kunt gaan...

In de bus krijgen we een eerste indruk van het 'echte' Fiji buiten de resorts en marina's. De bus stopt als we aan een touwtje trekken, dat van voren naar achteren langs het plafond door de bus is gespannen. Het lijntje is voor in de bus aan een fietsbel vastgemaakt. Zodra de chauffeur die hoort rinkelen, stopt hij, zelfs op de meest onmogelijke plekken. Nou ja, in onze ogen dan...

De opvallend grote markt in Nadi is synoniem voor superverse en spotgoedkope waar. Maar vooral ook voor veel en kleurrijke mensen. Het blijft leuk, naar de markt gaan. We laden onze tassen nét iets te vol, totdat we écht niet meer mee kunnen sjouwen en komen tot de conclusie: Fiji smaakt naar meer!

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!