Fiji: Port Denarau en Robinson Crusoe Island

12-8-2012

Hiep hiep hoera! Onze kapitein viert zondag zijn 46e verjaardag! We worden die dag wakker bij het eiland Waya in de stromende regen. De sfeer is er niet minder om maar toch besluiten we in de loop van de ochtend ankerop te gaan. We wilden op de Yasawa's nog gaan snorkelen met mantaroggen, we wilden graag naar de baai waar de film The Blue Lagoon is opgenomen, we wilden... Maar in de regen worden de blauwe baaitjes en witte strandjes van de Yasawa's toch minder aantrekkelijk. We kiezen daarom voor wat meer bewoonde wereld en varen terug naar Port Denarau Marina op het eiland Viti Levu. De donkere dreigende wolken achter de Seaquest, boven de Yasawa's, lijken onze keuze kracht bij te zetten. Bijkomend voordeel: zondagavond hebben we weer een goede internet- en telefoonverbinding. Huib Jan kan daardoor ongelimiteerd Skypen met familie en vrienden en felicitaties vanaf de andere kant van de wereld in ontvangst nemen.

In Denarau slaan we aan het klussen: al een paar maanden trilt/klapt er iets onder de boot als we op de motor varen en dat geluid wordt langzaam maar zeker erger. En wij worden navenant onrustiger. Is het de aquadrive? Of toch de schroef? Of...? Na veel onderzoek, navraag en mailcontact met leveranciers en monteurs in Nederland tasten we nog steeds in het duister over de oorzaak en we zijn er niet echt gerust op. Ons onderbuikgevoel zegt dat er meer aan de hand is. Maar wat? En houden we het zo wel vol tot Nieuw-Zeeland? Wordt vervolgd...

Ook op huishoudelijk vlak moet er het nodige worden gerepareerd. Onze vaatwasser weigert dienst, omdat de circulatiepomp kapot is. Balen maar ach, er zijn ergere dingen. Gelukkig hebben we nog een afwasborstel in de kast liggen. Ook de pomp van het toilet is stuk. Dat is zo'n rotklusje waarvan je weet dat het een keer gaat komen maar als het dan écht zo ver is, word je toch nog onaangenaam verrast. Als Huib Jan de slangen loshaalt, kan Maren haar niet echt meer concentreren op haar schrijftoets, door de poepdampen die niet van de lucht zijn. Onze kapitein lijkt immuun voor de luchten en vervangt de oude pomp door een gloednieuwe, die we 'toevallig' al twee jaar onder de vloer hadden liggen, met dank aan de vorige eigenaar van de boot. Vieze haren en klompen met zeezout hebben de oude pomp de nek omgedraaid.

We varen halverwege de week naar 'Robinson Crusoe Island', waar we een paar dagen willen gaan genieten van het strand maar helaas... wéér komt het met bakken uit de hemel. 's Avonds gaan we, gewapend in regenjassen en met paraplu's, toch nog van boord voor een spectaculaire show met vuurdansers, vuurspuwers, mensen die op hete kolen lopen en dansende Fiijiaanse schonen, gekleed in slechts een topje van twee halve kokosnoten en een strorokje. We smullen ondertussen van een traditioneel bereide 'lovo', die vorige week aan onze neuzen voorbij ging toen we halsoverkop ankerop moesten gaan. En zo wordt het toch nog een leuke dag.

Aan het eind van de week is onze 'familie' weer compleet en zelfs uitgebreid: Thijs en Wilma komen terug uit Nederland en ook Michela vaart de komende weken mee op de Luna Verde. Watertandend staan we bij de gate Thijs en Wilma op te wachten want we weten wat ze in de tas hebben: Hollandse kaas! Huib Jan kijkt smachtend over het randje van de schermen of hij ze (de kazen) al ziet maar achter de schermen voltrekt zich een klein drama: de kazen, vier stuks maar liefst, worden in beslag genomen...

Langzamerhand gaan we ons opmaken voor de oversteek naar Vanuatu. Alhoewel... Er is tot 30 knopen wind voorspeld en (erger) een golfhoogte van 8,5 meter. We genieten dus nog maar even op Fiji, tot zich een geschikt 'weather window' aandient. Geen straf overigens.

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!