Vrouwenpower

20-1-2013

Nu alleen de vrouwelijke Seaqrew in Auckland is, komt het erop aan. Klusjes die ik anders bewust of onbewust 'doorschuif' naar de enige echte kapitein op de Seaquest, moet ik nu zelf opknappen. Naast de 'normale' taken als moeder, juf, webbeheerder, kok, wasvrouw, assistent schipper, amateurfotograaf, boodschappenmanager, etc. ben ik nu ook eindverantwoordelijke voor bemanning en boot. Vooral dat laatste is even wennen.

Dekzwabberen en (nou ja, een beetje dan...) techniek? Ach, dat lukt nog wel. Maar de échte uitdaging komt pas als de havenmeester me deze week vriendelijk doch dringend verzoekt om de Seaquest 'even' te verleggen. Normaal gesproken reppen we niet over een dergelijke manoeuvre maar nu onze kapitein aan de andere kant van de aardbol zit, is dat toch even anders... Maar oké, oké, ik laat me niet kennen: die uitdaging ga ik graag aan. Ik heb overigens weinig keus. Een goede voorbereiding is al het halve werk, toch? Ik gooi mijn charmes in de strijd en daarmee weet ik twee paar extra spierballen op de steiger te regelen. Et voilà: de Seaquest ligt in 'no time' op haar nieuwe plek. Vrouwenpower!

Nog geen 24 uur later is tijdens het koken plotseling het gas op. Normaliter geef ik dan een gil naar de kuip en Huib Jan doet de rest. Lekker makkelijk. Gas verwisselen is namelijk niet mijn favoriete bezigheid. In gedachten zie ik altijd meteen de grootste ontploffingen en rampscenario's voor me. Beetje overdreven, ik weet het, maar echt waar. Hulp roepen heeft nu echter weinig zin want 'handy man' is in geen velden of wegen te bekennen. Dus tja, tijd om me te gaan verdiepen in het gasmanagement op de Seaquest. Dat zal ook eens tijd worden! Samen met oma probeer ik het hoofd koel te houden. Logisch redenerend en stap voor stap verwisselen we de slang. Wat blijkt? Eitje! Heb ik dáár nou altijd zo moeilijk over gedaan?

De volgende morgen worden we tijdens het ontbijt ruw gestoord door een indringer aan boord: een joekel van een KAKKERLAK, ahhh! Linde ontdekt ons 'huisdier' onder een kussen en gilt de hele haven bij elkaar. Maren schrikt daarvan en gilt vervolgens net zo hard mee. En ik? Ik geef het toe: ik ben hierin geen held maar desondanks werkt mijn reactievermogen goed. Geen kapitein, geen keus... Ik zet het dier klem onder een kussen maar moet het dan nog naar buiten zien te evacueren, voordat het onder de vloer wegkruipt o.i.d. Loslaten kan niet want dan is 'ie weg. Hellup! Maren en Linde zijn verlamd van schrik, luisteren niet meer en doen niets meer. Gelukkig is oma er, de enige die het hoofd echt koel houdt. Met behulp van een beker en een kartonnetje verhuizen we mejuffrouw kakkerlak naar de zee. We moeten even bekomen van de schrik. Hiervoor was dan misschien geen echte power nodig maar wel héél veel moed!

Nog een leuke: vraag me niet hoe het kan (vrouwenpower?) maar onze autobumper ligt op straat. De bumper ligt inmiddels in de kofferbak maar door het ongelukje sleept er een plaat over het wegdek. Hmmm... Wéér laat ik me niet gek maken en dus trek ik de stoute schoenen aan. Ik kruip op de parkeerplaats, in mijn nette stadsjurkje, onder de auto. Gewapend met een paar tie rips brei ik de boel daar voorlopig definitief aan elkaar. Zo, die kan er ook weer even tegen. Wat kan ik toch wat!

Échte vrouwenpower zien we echter bij Maren en Linde: zij gaan twee weken lang iedere ochtend naar zwemles in de 'Tepid Baths' hier om de hoek. Maren werkt aan haar techniek van de borst- en rugcrawl en Linde proberen we met de zwemlessen nét even dat laatste zetje te geven, waarmee ze écht vrij kan zwemmen in de grote diepe zee. Ook zij leert meteen de borst- en rugcrawl; schoolslag doen ze hier niet aan want zwemmen doe je hier niet om te overleven maar om te winnen.

Ik kan na drie weken zonder mankracht aan boord maar één ding concluderen: wij vrouwen kunnen bergen verzetten! Maar, eerlijk is eerlijk: ik ben toch blij dat Huib Jan weer in het vliegtuig zit, onderweg naar zijn meisjes in Auckland, onderweg naar huis.

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!