Logboek december 2013

Enjoy Christmas!

Geplaatst op 24-12-2013

With love from Cape Town...

Link + foto's

Kaapstad (2)

Geplaatst op 9-12-2013

De lijnen lopen door elkaar in Kaapstad: onze uitstapjes, Nelson Mandela en zelfs Sinterklaas, ze hebben allemaal met elkaar te maken; bijzonder maar soms ook verwarrend.

We gedragen ons, samen met de familie, als echte toeristen en dat bevalt eigenlijk wel goed. Zo bezoeken we Kasteel De Goede Hoop, het Aquarium, een Zuid-Afrikaanse theatershow/dansvoorstelling en het wijngoed Groot Constantia: een spierwit Kaaps-Hollands herenhuis op een schitterende plek. De kinderen rennen in de tuin, wij genieten van elkaars gezelschap, van het prachtige uitzicht, het lekkere eten en de uitstekende wijnen.

Een 'rondje Kaap De Goede Hoop' brengt ons op een mooie weg door een boeiend landschap en langs leuke dorpjes. Zo nu en dan moeten we stoppen voor een overstekende struisvogel, baviaan of pinguïn. De Kaap, waar we onlangs nog omheen zijn gevaren, bekijken we nu eens van de andere kant en dat maakt het voor ons toch tot een extra bijzondere plek.

De wind giert ons in Kaapstad niet zelden om de oren. De zgn. 'Cape Doctor' waait langs de Tafelberg zó Kaapstad in en zorgt voor wel héél veel frisse, gezonde lucht: strak blauwe luchten gecombineerd met keiharde windvlagen. De was waait van de railing, op het strand worden we gezandstraald en over ons haar hoeven niet na te denken: dat is standaard coupe windhoos.

Met een dubbel gevoel zetten we voet aan wal op Robbeneiland: een plek waar té veel is gebeurd maar die we toch niet willen missen. We worden er rondgeleid door een ex-gevangene van Robbeneiland. Schaamte en trots, verleden en toekomst komen hier samen achter het prikkeldraad. De lege cel van Nelson Mandela is een stille maar indrukwekkende nalatenschap van zijn lange gevangenschap en symbool van de strijd tegen de apartheid. Dat het beeld van diezelfde cel later die week nog veel indrukwekkender wordt, kunnen we op dat moment niet vermoeden.

Ook bij Linde roept Robbeneiland de nodige vragen op: "Maar mem, ik snap niet waarom 'Nel Komadela' in die kleine cel opgesloten zat, terwijl het echt niet eerlijk was." Hoe leg je aan een meisje van amper 6 jaar uit wat apartheid was, laat staan waaróm het bestond? Met verhalen en voorbeelden probeer ik haar zo goed en zo kwaad als dat gaat uit te leggen wat hier in het verleden is gebeurd en wat we ervan kunnen leren. Het gesprek wordt wel héél actueel als Linde na een paar minuten nadenken zegt: "Dus dan zaten hier ook zwarte pieten gevangen? En Sinterklaas niet? Nou, dat is misschien wel leuk voor Sinterklaas maar het is natuurlijk niet eerlijk!" Ik sta met de mond vol tanden...

Feestelijk is Maren haar 9e verjaardag. We hebben een volle kuip, met neefje Rick als eregast, en met pake en beppe, oom Hans en tante Annita, Thijs en Wilma en met hún familie: Ruud en Corry. Maren geniet van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat, wordt overladen met cadeautjes, met een ritje in het reuzenrad, eten in een Indianenrestaurant en, last but not least: een toetje met vuurwerk.

Via via komen we in contact met Meindert en Hannah uit Harlingen / Zuid-Afrika. Het is een bijzondere en gezellige ontmoeting, temeer omdat we elkaar niet direct kennen maar wel heel veel gemeenschappelijke vrienden hebben. De avond is gezellig, de wijn smaakt goed en de kennismaking krijgt zeker een vervolg, ooit...

Tja, en dan Sinterklaas. Schoen zetten gaat hier anders dan in Nederland. Niks haardje aan: de wortel gaat hier gewoon in de zomerse sandaal, op een willekeurige plek in de kajuit. Op Linde haar kaartje voor Sinterklaas staat geschreven: "Lieve Sinterklaas, mag ik een 'luipaat'?" Het heerlijk avondje dat volgt vieren we, geheel in stijl, in korte broek en T-shirt, in een braairestaurant. Voor Linde zit er gelukkig een knuffel van een luipaard in de zak.

Terwijl wij Sinterklaas vieren, blaast Nelson Mandela zijn laatste adem uit. En zo verandert in één keer de sfeer in Zuid-Afrika en Kaapstad - en misschien wel op de hele wereld. Zuid-Afrika rouwt om het overlijden van 'uTata Mandela', 'vader' van dit land. De vlaggen gaan halfstok. Bij het standbeeld van Nelson Mandela worden bloemen en knuffels gelegd en kaarsjes gebrand. En tegelijk wordt Mandela's leven en zijn inspirerende nalatenschap gevierd. Er wordt gedanst en gezongen. Jong en oud, gekleed op hun paasbest, gaan lachend met zijn standbeeld op de foto. Het overlijden lijkt iedereen te verbinden. Een mooier eerbetoon bestaat niet.

Link + foto's