Weer thuis

1-4-2013

Na een paar heerlijke dagen in Wellington, waar we genieten van het mooie weer, het bijzondere Te Papa Museum, leuke restaurantjes en een heerlijk hotel, doen we in één dag de laatste etappe van onze rondreis: terug naar de Seaquest, een kleine 700 km naar het noorden. Een tussenstop is geen optie meer; we ruiken ons thuishonk en willen terug.

Het is na een lange rit gezellig thuiskomen in Auckland, waar Debby, John, Nick en Luuk van de Boomerang ons warm ontvangen met een koude borrel. Maren en Linde kunnen 'eindelijk' weer spelen met Nick en Luuk en dat doen ze dan ook het liefst 24 uur per dag, 7 dagen per week. Een betere motivatie om geconcentreerd door te werken op het Seaquest College bestaat er overigens niet. De juffen en kapiteins van beide boten zijn daardoor ook tot elkaar veroordeeld, leuke bijkomstigheid ;-)

Langzaam bereiden we ons voor op ons vertrek uit Nieuw-Zeeland over ca. een maand. Ons grootzeil is hersteld en komt -bijna als nieuw- weer terug, we zetten nieuwe blokken op de schoten en regelen het nodige onderhoud aan de boot. Zelfs het afscheid nemen is al begonnen. Na een gezellige lunch zwaaien we Esther en Janpieter uit, die teruggaan naar hun tweede thuis in Nederland.

Tussen de herfstbladeren lijkt de zomer maar geen afscheid te willen nemen. De dagen worden korter, 's avonds wordt het iets frisser maar overdag is het nog volop zomerweer. En daar genieten we van!

Woensdag varen we naar Motuihe Island, waar we na een werkelijk schitterende zonsondergang ons anker uitgooien pal naast de Boomerang. Rust! We hoppen de rest van de week van baai naar baai en belanden uiteindelijk bij Waiheke Island, waar ik mijn 41e verjaardag vier. Ik word verwend met mooie tekeningen, met zorg uitgezochte cadeautjes, een barbecue in de kuip en krijg ook nog eens een jazz festival op de koop toe, dat toevallig tijdens het paasweekend op Waiheke wordt georganiseerd. Maar de kers op de taart zijn alle lieve berichtjes en telefoontjes van familie en vrienden uit Nederland.

Op eerste Paasdag gaan de kinderen paaseieren zoeken. Er ligt hier geen sneeuw op de eieren, net als in Nederland, maar als we niet uitkijken smelten de chocolade-eieren hier wel als sneeuw voor de zon, zelfs in de schaduw. Verschil moet er blijven ;-).

Na de paasdagen keren we weer terug naar 'Pier 21' in Auckland, waar de Seaquest een paar dagen op het droge gaat voor een nieuwe laag antifouling, een goede poetsbeurt, wat lakwerk, etc.; héél veel mannen 'om de tenen' dus. Het Seaquest college verhuist daarom de rest van de week naar de vaste wal, waar we ongestoord kunnen werken en, ook best leuk, in de vrije tijd genieten van het gezellige Auckland.

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!