Australië: Bundaberg - Pancake Creek - Great Keppel Island

13-5-2013

Hebben we net 1800 mijl gevaren aan de andere kant van de wereld, is het eerste wat mijn liefhebbende echtgenoot zegt als we voet aan wal zetten in Bundaberg: "Goh, het is hier net Makkum..." Nou ja! Maar, eerlijk is eerlijk: de vergelijking is zo gek nog niet. Het is hier vlak, kaal, er staat een flink briesje, wolkenmassa's verdwijnen soms net zo snel als ze zijn gekomen, 'op straat' zien we harde werkers op van die grote stampers en, last but not least: zelfs de haveningang lijkt verdacht veel op die van Makkum. Het enige maar hele grote verschil is dat er hier geen koeien in de wei staan maar dat er overal kangoeroes los rondhuppelen. Yes, we saw them: Jack and Jill, in levende lijve! Wat een merkwaardige manier van voortbewegen hebben kangoeroes toch. En die staarten; ongelooflijk, zo groot! De kangoeroes zijn voorlopig het enige maar o zo leuke levende bewijs dat we toch écht in 'Aussie' zijn.

Verder gaan de dagen een beetje in een roes voorbij. We zijn alle vier best wel moe door onze laatste oceaanoversteek en daarom hakketakken we heel wat af deze week. Ondertussen maken we de Seaquest weer wat frisser en leefbaarder, doen we de was, halen we verse boodschappen, pakken de draad weer op op het Seaquest college en Huib Jan en Thijs storten zich als vanouds op hun gezamenlijke 'projectjes' op de Luna Verde en de Seaquest. Het liefst doen ze dat op de meest onbereikbare plaatsen: in de mast, onder de vloer, achter wasmachines, etc. Maar de resultaten mogen er zijn! Watermakers produceren weer zoet water, lampjes in de mast geven spontaan weer licht en zelfs de tv doet weer wat 'ie moet doen.

We beleven een onverwacht leuke avond samen met de Luna Verde en de Debutante. Jack, Casey en Jerry (oftewel: Jaap, Cees en Gerard) van de Debutante komen alledrie uit Tasmanië en alledrie blijken ze Nederlandse roots te hebben. Dat schept toch een band. Mooie mensen met sterke verhalen én sterke drank want Cees blijkt zijn eigen whisky te maken, en nog verdraaid goeie ook. 'Overeem whisky' is een uit de hand gelopen hobby en wij genieten daar een avondje van mee.

Zondag gaan we weer trossen los. Samen met de Luna Verde gaan we in ca. een week tijd hoppend richting Mackay. Pal voor het lapje zeilen we vandaag ruim 50 mijl naar het noorden, naar Pancake Creek. Een massieve donkergrijze wolkenwand hangt de hele tocht dreigend aan stuurboordzijde van de Seaquest. En daar blijft ze wonderlijk genoeg gelukkig ook. De diversiteit aan wolken en het samenspel van die wolken is toch wel kenmerkend voor dit stukje Australië. Tja, en de zeedeining, die blijft uiterst oncomfortabel, maar goed, daar heb ik de afgelopen weken al genoeg over geschreven. De beloning aan het eind van de dag is groot: wat kan er anders op het menu staan dan pannenkoeken in Pancake Creek? Uitgeteld liggen we al om half 9 allemaal te slapen.

Om half 6 de volgende ochtend gaat de wekker en om 6 uur gaan we weer ankerop, om een kleine 70 mijl verder noordwaarts te gaan, naar Great Keppel Island. Al motorzeilend banen we ons een weg tussen de vrachtschepen door, die hier met tientallen tegelijk keurig geparkeerd liggen te wachten op groen licht om bij Gladstone naar binnen te gaan en volgeladen te worden met ijzererts uit Queensland. We zien een loods met een helikopter op het voordek van een schip landen om het naar binnen te leiden. Big business hier. En wij zijn slechts héle kleine stipjes.

Vandaag weer een mijlpaal: we passeren op -23,5 graden 'Cape Capricorn', een landpunt precies daar waar we over de Steenbokskeerkring varen en dat betekent dat we weer in de Tropen zijn. Kom nu maar op met dat mooie weer en die Zuidoostpassaat!

Het Seaquest college gaat onderweg gewoon door, in de kuip deze keer en één leerling tegelijk vandaag want meer kan de maag van de juf niet aan. Linde vertelt het verhaal van de mooiste vis van de zee (zonder twijfel volgens haar de regenboogpapegaaivis die ze nog kent van het snorkelen in Bonaire) en Maren maakt o.a. een 'woordweb' over bewust en onbewust bewegen en over 'doewoorden' waarbij je niet beweegt. Inspirerend onderwerp op een vervelend schommelend schip.

Rond 4 uur gooien we ons anker uit bij Great Keppel Island, in Second Bay. Het is er druk met bootjes, en terecht. Want hoewel het weer nog wel iets te wensen overlaat, lonkt het strand dat langer is dan het oog reikt. En van die hobbelige zee is hier ook weinig meer te merken. Wélke hobbelige zee? Control, Alt, Delete... ik lijd hier spontaan aan geheugenverlies... Nu eerst een sundowner met Thijs en Wilma en morgen, nog voordat we naar school gaan, beloof ik mezelf een strandwandeling - een héle lange!

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!