Great Keppel Island - Pearl Bay - Mackay, Australië

23-5-2013

Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Voordat we bij Great Keppel Island aan wal gaan, checken we daarom voor de zekerheid nog even bij een paar lokale vissers of hier geen haaien, kwallen, krokodillen of andere ongewenste gasten rondzwemmen. De vissers reageren nogal lacherig. "Haaien? Ja, natuurlijk. Want waar water is, zijn haaien." Tja... Wat de rest betreft stellen ze ons iets geruster: het kwallenseizoen is voorbij en de krokodillen zitten noordelijker. "Haha, domme toeristen" zien we ze denken. Maar liever gek dan opgegeten.

Na deze ietwat ongerust makende introductie heeft Great Keppel Island veel moois voor ons in petto. Op het strand worden we omringd door duizenden (of zijn het er nóg meer?) blauwzwarte vlinders, de zgn. 'Blue Tiger Butterflies'. Ze vliegen vanuit de bomen weg over zee. Nog nooit hebben we zóveel vlinders bij elkaar gezien; om stil van te worden.

Zandkrabbetjes hebben bij het graven van hun holletjes prachtige grote zandtekeningen gemaakt op het strand, alsof ze het idee van een kunstenaar hebben uitgewerkt. Het is een wonderlijk gezicht en we vinden het onvoorstelbaar dat zulke kleine diertjes dit kunnen maken.

Dinsdagmorgen om 7 uur gaan we ankerop om 45 mijl verder te varen, naar Pearl Bay. De zuidoostpassaat is nog steeds ver te zoeken - eigenlijk staat er helemáál geen wind en dus varen we op de motor. Gelukkig zijn er deze keer ook weinig golven; het lijkt of we steeds meer in de beschutting van het Great Barrier Reef komen. Of misschien hopen we dat gewoon.

Pearl Bay is een van de mooiste ankerplaatsen van de hele oostkust, volgens de pilot. En het is hier inderdaad 'niet verkeerd'. Voor onze neuzen ligt een lang strand met aan de uiteinden prachtige roodbruine rotsen, daarachter dichtbeboste groene heuvels en achter ons worden we beschermd door allemaal kleine eilandjes, of eigenlijk zijn het meer 'rotsplukjes', die er niet alleen voor zorgen dat we relatief rustig liggen maar die ook het decor compleet maken.

We vieren die avond -twee maanden na dato- de verjaardag van Wilma. Onderweg hebben we cadeautjes gemaakt van schelpen, cupcakes gebakken, liedjes gecomponeerd, slingers opgehangen en een feestmaal voorbereid. Het is een reuzegezellige avond en als klap op de vuurpijl krijgen we een fenomenale sterrenhemel cadeau. Met de neuzen naar boven, starend naar de sterren, kan de nacht niet lang genoeg duren.

Van die heldere hemel is de volgende ochtend helaas helemaal niets meer over: de regen komt met bakken uit de de hemel. En dan is zelfs de mooiste baai helemaal niet zo leuk meer. We besluiten daarom ankerop te gaan en de laatste 120 mijl naar Mackay in één keer te overbruggen. Dat betekent een nachtje doorvaren.

Op de motor (wéér geen wind...), verlaten we die middag Pearl Bay. Al na een paar uur varen valt de roetzwarte nacht in. Het regent nog steeds pijpenstelen. Dit is niet echt waar we van droomden :-(. Onze wachten 'zitten we uit' binnen, achter de kaartentafel, waar we kunnen navigeren en sturen. Met de plotter en radar voor de neus varen we van waypoint naar waypoint. Ik vind het ronduit saai. De enige lichtpuntjes in de grote duisternis zijn onze eigen navigatieverlichting en de groenrode lichtjes van de Luna Verde. In de loop van de nacht wordt het gelukkig wat droger, er komt een beetje wind en na zonsopkomst kunnen we de laatste mijlen zelfs nog even zeilen. Om half 10 stuurt Maren -heel stoer- de Seaquest de haven van Mackay binnen. Kijk, die momenten, dáár doen we het voor!

In Mackay ontmoeten we de Boomerang weer. Maren en Linde spelen twee dagen lang met hun vriendjes Nick en Luuk en de papa's en mama's wisselen sterke zeemansverhalen uit onder het genot van een borrel.

Verder is er in Mackay niet erg veel te beleven, behalve dan dat we dinsdag gasten aan boord krijgen: Tjalling en Tineke vergezellen ons de komende weken op de Seaquest. Het blijft toch bijzonder dat vrienden helemaal naar ons toereizen om bij/met ons vakantie te vieren. En Tjalling en Tineke doen dat ook nog eens voor tweede keer! Het weerzien is gezellig: we zitten 's avonds in de kuip alsof het nooit anders is geweest. Met het Great Barrier Reef aan onze voeten maken we samen plannen voor de komende weken. We voelen ons opgewonden kinderen in een veel te grote speeltuin.

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!