Sint Maarten en Saba

7-5-2014

Onze to do lijst, tja... wat zal ik ervan zeggen? Geduld is een wel zéér schone zaak op Sint Maarten. Maar met wat overredingskracht en doorzettingsvermogen zijn de meeste klussen op de Seaquest binnen anderhalve week geklaard: onze oude, roestige ankerketting is vervangen door een spiksplinternieuwe, alle in het niets verdwenen houten pluggen zitten weer in het teakdek, de scheur in het grootzeil is gemaakt, de dinghy is gerepareerd, het onderwaterschip is vrij van aangroei, de generator en motor zijn ontzéttend vertroeteld door onze kapitein, etcetera, etcetera en zo is de boot eigenlijk wel klaar voor de allerlaatste oceaanoversteek van onze reis.

Rond de Seaquest zwemmen opvallend veel schildpadden; méér dan drie jaar geleden, die indruk hebben we, en dat is een positieve ontwikkeling! Pelikanen zorgen iedere dag weer voor veel vermaak in de baai. Ze maken indrukwekkende stortduiken in zee; met veel succes want 9 van de 10 keer komen ze met een visje in de bek weer boven. Zo nu en dan komen er ook een paar dolfijnen op bezoek in de baai. We laten alles nog maar eens flink op ons inwerken.

Op 30 april staat heel Sint Maarten op de kop: het is carnaval. Onderweg naar Philipsburg komen we muurvast te zitten in het verkeer. Vier uren lang kunnen we niet vooruit noch achteruit, omdat de carnavalsparade langskomt. Er zit maar één ding op: meegenieten met de feestende massa. Vrachtauto's met wel héél veel kubieke meters luidsprekerbox zorgen voor de decibellen; opvallend ronde dames die veel blootgeven zorgen voor de rest van de sfeer. De kleuren zijn oogverblindend, de muziek is oorverdovend maar het is carnaval, dus we zeuren niet, integendeel. Vooral Linde vermaakt zich opperbest: ze gaat met dames in alle kleuren (vooral roze!) op de foto.

Het contrast kan haast niet groter zijn met ons bezoek aan Saba twee dagen later. Met de ferry ga ik, samen met Janneke en Wilma, naar 'the unspoiled queen', zoals Saba ook wel wordt genoemd. En inderdaad: Saba is 'unspoiled' en blijft zoals ze is: authentiek, eenvoudig, gastvrij, respectvol en vooral ook: uniek. Meteen al bij aankomst op de kade voel ik me thuis. Iedereen groet elkaar, iedereen helpt elkaar en de sfeer is gemoedelijk. Onze taxichauffeuse Joanna past helemaal in dat plaatje. Heerlijk, wat een warm bad!

Joanna laat ons in een paar uur tijd de hoogtepunten zien van Saba. Keurig onderhouden 'gingerbread' huisjes met dito tuintjes flankeren de smalle straatjes van de vier dorpjes die Saba telt. Allemaal hebben ze witte geveltjes, rode daken en groene luikjes. De groene 'Mount Scenery' torent boven alles uit. Deze vulkaan in ruste is met 877 meter officieel het hoogste punt van Nederland. Bijna altijd hangt er een mysterieuze wolk om de top in een verder strakblauwe hemel.

Verdwalen kun je niet op Saba want het eiland heeft slechts één hoofdweg, met de veelzeggende bijnaam 'the road that couldn't be built'. De beste wegenbouwers van over de hele wereld waren het er roerend over eens: een weg als deze aanleggen is onmogelijk. En dus besloten de Sabanen in 1939 eigenhandig (in de meest letterlijke zin van het woord) te bewijzen dat het wél kon; een indrukwekkend bouwwerk waaraan meer dan 20 jaar werd gewerkt en dat nu voor een spectaculaire rit over het eiland zorgt. Maar de weg is vooral een afspiegeling van de instelling van de Sabanen: 'samen maken we er het beste en mooiste van'.

Aan het eind van de middag gaat de ferry helaas al weer terug naar Sint Maarten. Veel te kort was ons bezoekje aan 'the unspoiled queen'. Maar ach, wie weet kom ik hier ooit terug.

Terug op Sint Maarten bereiden we ons verder voor op ons vertrek. De boodschappen voor de komende twee maanden sjouwen we aan boord en stouwen we weg in de kastjes. We zijn niet de enigen: als zwermen trekvogels verlaten de meeste schepen Sint Maarten, voordat het orkaanseizoen zijn intrede doet. Alsmaar leger wordt het in het anders zo drukke Simpson Bay, het centrum van de watersport. Boten trekken richting Europa, naar een 'hurricane hole' ergens in de Caraïben of: verder de wereld rond.

De Seaquest en haar bemanning is klaar voor haar 'trek' naar Europa. Maar eerst gaan we nog even naar de Britse Maagdeneilanden, weg van alle drukte, genieten van een paar mooie baaien, om over ruim een week het ruime sop te kiezen.

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!