Bermuda

5-6-2014

Nou, om die bermuda's hoef je hier niet lang te zoeken! De mooie plaatjes van Bermudianen gekleed in bermuda liggen op Bermuda namelijk voor het oprapen. Afhankelijk van wat je aan het doen bent, draag je de bermuda 'traditional', 'smart casual', 'preppy' of als 'Sunday look', zo leren we. Vooral in de hoofdstad Hamilton is het een komen en gaan van de perfect geklede Bermudiaan: in de traditionele 'look', dat wil zeggen: met een donkerblauw colbert erop, kniekousen eronder en met glimmend gepoetste instappers erbij. Ja, de bermuda, dat is een vak apart.

Maar Bermuda is gelukkig veel meer dan de bermuda. Het is een charmant eiland met een laag, heuvelachtig landschap, omringd door heel veel riffen en azuurblauw water. Eigenlijk bestaat Bermuda niet uit één eiland maar uit zo'n 180 eilandjes en rotspunten die boven het water uitsteken, verspreid over een oppervlakte van 50 km2. De zes grootste eilanden zijn bewoond en met bruggen met elkaar verbonden.

Wij liggen voor anker in St. George: een klein stadje met een dorps karakter. De mensen groeten ons hartelijk en helpen ons waar ze maar kunnen, alsof ze ons al jaren kennen. Pastelkleurige huisjes flankeren de smalle straatjes. Opvallend genoeg hebben alle huizen op het eiland spierwitte daken (hoe houden ze die toch zo wit?), waarmee op ingenieuze wijze drinkbaar regenwater wordt opgevangen.

Verder is Bermuda... Brits, met veel Amerikaanse toeristen. Het is kouder, natter, maar ook aangenamer dan in de rest van de Caraïben; we krijgen er gewoon weer energie van! De 'pints' in de pub smaken al weer naar Europa, ons voorland. We rijden langs Engelse huisjes met keurig onderhouden tuintjes. De gemiddelde Bermudiaan heeft het goed.

De zondag op Bermuda wordt -onverwacht- een bijzondere. Er vindt die dag een mis plaats, die in het teken staat van 'The Blessing of the Boats', een jaarlijkse traditie die stamt uit vroeger tijden. De bisschop zelf komt na de mis langs met de reddingsboot om ook de Seaquest te zegenen. Daar zijn we even stil van... Een echt certificaat bewijst dat we het niet hebben gedroomd: "Bless this vessel and all who sail in her; may she be a trustworthy and safe servant." Nou, dat heeft ze al meer dan bewezen!

Fascinerend vind ik de traditionele Bermudiaanse 'Gombey Dance'. Deze dans stamt uit de tijd van de slavernij; het was een soort stil protest tegen de 'meesters'. De dansers zijn gehuld in kleurrijke kleding, ze dragen beschilderde maskers en hoofddeksels met pauwenveren. Hun kleding is verder versierd met belletjes, linten, kraaltjes, spiegeltjes etc., allemaal barstensvol symboliek. De dans, de drums, de maskerade, je kunt niet anders dan je erdoor laten meevoeren.

Ondertussen wurmt Maren zich vol enthousiasme in de organisatie van de enige echte Bermudiaanse Duck Race. Ze versjouwt zakken vol badeendjes, laat ze te water en schept ze even verderop weer uit het water. Ze heeft de middag van haar leven.

Het weer is de hele week het gesprek van de dag. De hamvraag is natuurlijk wanneer het moment geschikt is om naar de Azoren te vertrekken. Hogedrukgebieden, lagedrukgebieden, veel wind, geen wind, tegenwind; ze komen allemaal voorbij. De conclusie? Perfect bestaat, ook hier, niet. En daarom proberen we in ieder geval de eerste helft van de oversteek van 1800 mijl goede wind te 'pakken'. Daarna is het toch koffiedik kijken. Vrijdag 6 juni lijkt het moment daar. We hamsteren, drinken een laatste pint, klaren uit en dan: ankerop, op naar Europa!

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!