Engeland - Falmouth en Lymington

21-7-2014

****Zaterdag 2 augustus tussen 15.30 en 16.00 uur meren we de Seaquest af bij café het Noorderke in Harlingen!****

We vinden het maar wát leuk in Falmouth. Waarschijnlijk is een week op zee sowieso al een goed ingrediënt voor een geslaagd verblijf hier. En de bemanningen van de Blue Fin, Luna Verde en Anna Sophia zorgen ook voor veel gezelligheid. Maar het is meer dan dat. Het is de mix van Falmouth's unieke ligging aan het water; de rijke geschiedenis rond de handel en het reizen over zee; de afwisseling van eb en vloed; de droogvallende vissersbootjes; de 'Cornish liquid sunshine'; de 'perfecte' kastelen en forten; de cottages langs de oever van de rivier; de overvloed aan Cornish pasties en fish & chips; de stoffige, smalle straatjes; de traditionele pubs met dorstlessende pints maar ook: de trendy restaurantjes, winkeltjes en galerietjes. Samen maken ze Falmouth zo uniek en ons verblijf heerlijk aangenaam.

We zijn duidelijk weer in het werelddeel van de efficiëntie en de effectiviteit: meteen de eerste dag na onze aankomst beginnen de reparaties. De genua en de kotterfok worden als eerste opgehaald door de zeilmaker en binnen een dag weer helemaal hersteld en teruggebracht. Een paar sterke mannen voeren vervolgens onze ouwe trouwe giek af. Ik vind het maar een raar gezicht: het is net of er een kop zonder kip over de steiger loopt! De schade wordt hersteld en de giek wordt voorzien van een rvs plaat om hem sterker te maken; niet eens een lelijke pleister op de wond. Tot slot neemt een gelcoat expert de schade aan de boeg onder handen en hij poetst meteen ook maar 'even' de romp en opbouw. De Seaquest ziet er daarna zó goed uit dat ze thuis vast niet geloven dat we de wereld rond zijn gezeild...

Mark en Helen hebben ook een wereldomzeiling gedaan. Samen hebben we o.a. op de meest oncomfortabele ankerplek van onze hele reis gelegen, bij Rarotonga. Dat schept toch een band. De laatste keer dat we elkaar zagen was in Fiji, twee jaar geleden. En nu, in hun thuishaven Falmouth, krijgen we een warme ontvangst, alsof we elkaar gisteren nog hebben gezien. Ze wonen in een typisch Engels huis in het dorpje Flushing, aan de overkant van de Penryn rivier. Een dag lang worden we vertroeteld met een lunch, 'tea and cakes' en een mooie wandeling langs de kustlijn en door groene heuvelachtige weilanden.

Helen vertelt ons dat Flushing vroeger Vlissingen heette. Het waren namelijk de Nederlanders die hier lang geleden de kademuren bouwden en het dorpje zo hebben genoemd. Omdat de Engelsen natuurlijk hun tong braken over die 'onmogelijke' Nederlandse plaatsnaam, is de naam later veranderd in de Engelse variant van Vlissingen: Flushing. Het is een schattig dorpje, prachtig gelegen aan de oever van de rivier en typisch Engels maar wél met hier en daar een delftsblauw tegeltje in de gevel. Heel bijzonder!

Samen met Sipke, Gerard en Adriënne stappen we in de trein voor een reisje door het mooie landschap van Cornwall. We gaan naar St. Ives, een badplaatsje op de zuidwestpunt van Cornwall, dat in Frankrijk niet zou misstaan. De afwisseling van zeemist en zon, de grote getijdenverschillen, de immens grote witte stranden, de karakteristieke bootjes die droogvallen pal voor de boulevard, de knusse restaurantjes en winkeltjes én een heerlijke lunch zorgen die dag voor een Frans vakantiegevoel.

Na een kleine week in Cornwall is het tijd om de zee weer op te gaan. In de beschutting van de Engelse kust is het relaxed spelevaren. De zon schijnt en de lucht is stralend blauw. 's Nachts worden we omringd door een heldere sterrenhemel. De halve maan verlicht de spiegelgladde zee. De Anna Sophia, Seaquest, Luna Verde en de Blue Fin hebben allemaal weer de neuzen dezelfde kant op: naar Lymington. Best gezellig zo! De grootste stoorzender van een verder perfecte dag op zee is een 'warship', dat waarschuwt voor schietoefeningen. Lekker is dat! Maar gelukkig vliegen, in plaats van kogels, alleen de Jan van Genten ons om de oren.

Als we de volgende ochtend de Solent opvaren, passeren we de markante witte 'needles', die na vier jaar wederom voor mooie plaatjes zorgen. We hebben behoorlijk stroom mee en 'denderen' daardoor over de Solent met een SOG van 11 knopen. Het water kolkt gewoon om de Seaquest heen! Het is alsof we de film terugspoelen. Vier jaar geleden voeren we hier met de Blue Peter, Elektra en Sophia richting het westen, op weg naar verre oorden. Nu varen we met de Anna Sophia, Luna Verde en Blue Fin richting het oosten, terug naar huis. Ik vraag me af wat spannender is: weggaan of terugkomen...

De Nederlandse vloot ligt even later afgemeerd in 'Lymington Yacht Haven'. Lymington is een leuk stadje: gezellig, compact en van alle gemakken voorzien. Het ligt direct aan de Solent en de watersport brengt veel gezelligheid met zich mee. Direct vanuit de haven maken we een prachtige wandeling langs de Solent en door de vroegere zoutpannen. We lopen langs half ondergelopen stukjes land, over sluisjes en bruggetjes. Links van ons grazen de koeien, rechts zeilen heel veel bootjes over de Solent en boven ons staat de zon zomers te stralen.

Bijzonder is een ontmoeting met Ariadne. We hebben elkaar in Zuid-Afrika leren kennen, hebben samen mooie momenten beleefd op Sint-Helena en nu treffen we elkaar in haar woonplaats Lymington weer. Het weerzien is 'als vanouds' gezellig. Onze gedeelde ervaring van rond de wereld zeilen verbindt.

En dan is het tijd voor afscheid. Vier jaar geleden kwamen we Thijs en Wilma voor het eerst tijdens onze reis tegen in Lymington. Laat dit nou nét de plek zijn waar onze wegen zich weer scheiden, althans wat betreft de wereldreis. De lieve woorden van Thijs en Wilma zijn hartverwarmend; een mooi begin van een spoedig weerzien in Nederland. Onze vriendschap is gevoed en gesterkt door de hele wereld en daardoor rotsvast. Maren en Linde krijgen een diploma uitgereikt, omdat ze de wereld rond zijn gezeild. Ze zijn apetrots: "Dit is mijn allereerste diploma," zucht Linde, een beetje overdonderd door alle aandacht. En daar kan ze maar wát trots op zijn. Want fietsen kan ze dan misschien nog niet, maar de wereld rondzeilen wél!

Automatisch op de hoogte blijven van onze reis? Meld je aan via bovenstaande rss-button!